فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اتصالات پیچی ورق انتهایی یکی از انواع اتصالاتی است که با رعایت ضوابطی از جمله ایجاد پیش­تنیدگی کافی بر اساس آیین­نامه سازه­های فولادی، به عنوان اتصالات از پیش­تایید شده در قاب­های خمشی فولادی قابل استفاده هستند. در این تحقیق، با استفاده از سه اتصال پیچی ورق انتهایی، اثرات مقادیر مختلف پیش­تنیدگی در پیچ­ها به صورت آزمایشگاهی تحت پروتکل بارگذاری چرخه­ای SAC مورد مطالعه قرار گرفته است. میزان پیش­تنش پیچ با ضریب α تعریف شده است. نمونه­ اول که پیچ­ها صرفا سفت شده­اند و پیش­تنیدگی ندارند، بست اولیه نامیده می­شود. نمونه دوم و سوم که پیش­تنیدگی در حد آیین­نامه و فراتر از آن تا حد نهایی تنش­ پیچ ایجاد می­شود، به ترتیب بست ثانویه و بست ثانویه کامل نامیده می­شود. پارامترهایی از قبیل ظرفیت خمشی، انرژی جذب شده، سختی اولیه، شکل پذیری و تغییرات کرنش در پیچ­های اتصال برای پیش­تنیدگی­های مختلف پیچ­ها ارزیابی شده است. نتایج نشان می­دهد افزایش ظرفیت خمشی و استهلاک انرژی در بست اولیه نسبت به بست ثانویه به ترتیب به میزان 27 و 23 درصد می­باشد، در حالیکه در بست ثانویه کامل نسبت به بست ثانویه به ترتیب 11 و 9 درصد افزایش یافته است. آغاز تغییر شکل­های فرا ارتجاعی به علت افزایش پیش­تنیدگی در دوران­های کوچک­تر پدیدار شده و محدوده تغییر شکل­های غیر الاستیک و به دنبال آن، شکل­پذیری اتصال افزایش می­یابد. مقایسه نمونه­ها حاکی از این است که اتصال در حالت بست ثانویه می­تواند به عنوان اتصال قاب خمشی ویژه مورد استفاده قرار گیرد، در حالی که افزایش پیش­تنیدگی بیش از حد آیین­نامه علی­رغم بهبود عملکرد چرخه­ای اتصال، مورد نیاز نمی­باشد.