شناسایی و اولویتبندی خطمشیهای تابآوری شهری بر اساس مدیریت یکپارچه شهری در مواجهه با بحرانهای ناشی از سیلاب و تأثیرات آن بر شبکههای توزیع برق (مورد مطالعه:استان فارس)
نویسندگان
1 گروه مدیریت دولتی، واحدتهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم سیاسی و مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jget.2024.441019.1539چکیده
مقدمه: در حال حاضر، سیستمهای زیرساختی مانند شبکههای برق نقش حیاتی در زندگی انسان دارند. با توجه به تغییرات اقلیمی در دهههای اخیر، حوادث غیرمنتظره افزایش یافتهاند و این حوادث میتوانند عملکرد زیرساختهای انرژی را تحت تأثیر قرار دهند، از جمله بروز قطع برقهای گسترده و طولانیمدت. احتمال وقوع این حوادث به دلیل پراکندگی و گستردگی شبکههای توزیع برق بسیار زیاد است. بنابراین، تابآوری شبکههای برق بسیار مهم است. تابآوری به توانایی سیستم در کاهش اثرات منفی حوادث مخرب اشاره دارد. هدف: هدف این پژوهش، شناسایی و اولویتبندی عوامل تأثیرگذار بر تابآوری خطمشهای توزیع برق در شهرها بر اساس مدیریت یکپارچه شهری است. روششناسی: برای دستیابی به این هدف، از تکنیک تحلیل شبکهای تصمیمگیری (DANP) استفاده شده است. این روش به تحلیل ساختاری و ترکیبی از معیارها و عوامل کلیدی برای تعیین اولویتها از طریق شبکههای تصمیمگیری میپردازد و جامعه خبرگان این پژوهش متشکل از 10 نفر از خبرگان صنعت برق و اساتید دانشگاه استان فارس می باشد که به روش هدفمند انتخاب شده است. قلمرو جغرافیایی پژوهش: این پژوهش بر روی خطمشیهای توزیع برق در استان فارس تمرکز دارد و به بررسی تأثیرات مدیریت یکپارچه شهری بر تابآوری این شبکهها میپردازد. یافتهها و بحث: باتوجه به معیار های مشخص شده نظام مدیریتی با وزن 0.182 به عنوان اولویت اول، مدیریت بحران با وزن 0.1768 به عنوان اولویت دوم، نظام اقتصادی با وزن 0.1631 به عنوان اولویت سوم، نظام فنی و زیرساخت با وزن 0.1602 به عنوان اولویت چهارم، نظام فرهنگی و اجتماعی با وزن 0.1602 و در آخرین مرتبه شوک محیطی با وزن 0.1585 قرار دارند. نتیجهگیری: با استفاده از تکنیک تحلیل شبکهای تصمیمگیری، عوامل تأثیرگذار بر تابآوری خطمشهای توزیع برق در شهرها شناسایی و اولویتبندی شدند. نتایج نشان داد که نظام مدیریتی، مدیریت بحران، نظام اقتصادی، نظام فنی و زیرساخت، نظام فرهنگی و اجتماعی، و شوک محیطی به ترتیب از اهمیت بیشتری برخوردارند و با توجه به یافتههای این پژوهش، مدیران و تصمیمگیران میتوانند با تمرکز بر این عوامل، برنامهها و استراتژیهای مناسبی برای افزایش تابآوری خطمشهای توزیع برق در شهرها ارائه کنند.Top of Form.