عوامل بازدارنده در پذیرش فناوریهای جدید اطلاعاتی و ارتباطی در بین مدیران سازمانهای رسانهای
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار و عضو هیات علمی گروه علوم ارتباطات و دانش شناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی مقطع دکتری گروه علوم ارتباطات و دانش شناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
در عصر جهانی شدن که با تحولات پرشتاب عصر جدید و ورود و نفوذ فناوریهای جدید اطلاعاتی و ارتباطی رو به رو هستیم، مدیران سازمانهای رسانهای برای بقا و پیشتاز بودن درفضای به شدت رقابتی موجود، ناگزیر به استفاده از فناوریهای جدید اطلاعاتی و ارتباطاتی هستند. اگرچه این فناوریها، تحولی جدی دربازار سازمانهای رسانهای ایجاد کردهاند، اما همچون پذیرش هر امر جدیدی با دشواریها و پیچیدگیهایی هم همراه استهدف این مقاله، شناسایی عوامل بازدارنده در پذیرش فناوریهای جدید اطلاعاتی و ارتباطی در بین مدیران سازمانهای رسانهای است. این پژوهش از نظر نوع تحقیق یک پژوهش کیفی محسوب میشود. نتایج با روش دلفی و از طریق مصاحبه عمیق با 23 نفر از مدیران سازمانهای رسانهای با استراتژی اکتشافی احصا شده و از نظر هدف، یک تحقیق کاربردی است. در نتیجه، علاوه بر عوامل فردی، تفاوتهای جمعیت شناختی از جمله سن، جنسیت، تجربه و قابلیتهای ذهنی افراد در کنار عوامل سازمانی و زمینههای فرهنگی، در پذیرش یا عدم پذیرش و استفاده از فناوریهای جدید اطلاعاتی و ارتباطی، تأثیرگذارند.از جمله عوامل فردی، نگرش و هنجار ذهنی مدیران سازمانهای رسانهای در پذیرش یـک نـوآوری در کنار تصویر ذهنیای که مدیران از رویت پذیری نتایج به دست میآورند، از اهمیت زیادی برخوردار است. اضطراب رایانهای، برداشت ذهنی از افزایش هزینههای مالی، به خطر افتادن امنیت و نبود پشتیبانی فنی لازم نیز از عوامل بازدارنده در استفاده از فناوریهای جدید اطلاعاتی و ارتباطی هستند.