تحلیل اثرات خانههای دوم بر توسعه پایدار نواحی روستایی با رویکرد آیندهپژوهی(مورد مطالعه: شهرستان کلاردشت)
نویسندگان
1 استادگروه شهرسازی واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد شهر قدس،دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران
3 استاد یارگروه شهرسازی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران
doi
10.22034/jget.2023.394468.1490چکیده
مقدمه: ساخت ویلاها و خانههای دوم در کلاردشت، حدود سه دهه قدمت دارد و در این مدت، شماری از کشتزارها، نقاط جنگلی و مراتع تخریب و دستخوش تغییرات کاربریهای مسکونی شدهاند به طوری که سیمای آشفته و نابهنجار را در این مکان که از توانهای بالقوه بسیار برای توسعه به ویژه در زمینه توریسم برخوردار است، منعکس میکند. مسائل مختلفی که امروزه شهرستان با آن دست به گریبان است، ایجاب میکند که برنامهای مناسب برای رفع مسائل و بهرهبرداری از ظرفیتها صورت بگیرد.هدف: شناسایی عوامل کلیدی خانههای دوم و نقش و تأثیر آنها بر توسعه پایدار در شهرستان کلاردشت، هدف اصلی و کلیدی این پژوهش است.روش شناسی: الگوی حاکم بر پژوهش، به لحاظ هدف، شناختی؛ از نظر روش، میدانی و اسنادی ـ تحلیلی؛ از نظر زمانی، مقطعی؛ و به لحاظ نوع داده، کمی ـ کیفی است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: شهرستان کلاردشت، با مساحت 1509 کیلومترمربع، در غرب استان مازندران و در 36 درجه و 26 دقیقه تا 36 درجه و 32 دقیقه عرض شمالی و 51 درجه و 8 دقیقه تا 51 درجه و 20 دقیقه، طول شرقی قرار گرفته است.یافته ها و بحث: شش سناریو با احتمال وقوع بسیار زیاد برای توسعه پایدار شهرستان کلاردشت وجود دارد که از میان آنها، 2 سناریو (سوم و پنجم) با درصدهای 85/42 در وضعیت مطلوب، 3 سناریو (اول، چهارم و ششم) با درصدهای 71/10 و 42/21 در حالت بینابین قرار دارند و سناریوی دوم نیز با درصد 85/42 در بحرانیترین وضعیت است.نتیجه گیری: توسعه پایدار در نواحی روستایی شهرستان کلاردشت براساس شکلگیری و گسترش خانههای دوم و عطف به مسائل موجود و چالشهای پیش رو، تابع رشد سرمایهگذاری، کاهش مهاجرت، حکمروایی خوب و برنامهریزی هدفمند کاربری زمین است. که براساس مطالعات پژوهش، روابط متقابل با یکدیگر دارند. این برهمکنش مستلزم تعیین استانداردهای ویژه برای نظارت و کنترل کاربری، ایجاد اشغال به ویژه در حوزه گردشگری و مهار افزایش قیمت زمین است.