فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: امروزه، اغلب سیستم های تصویربرداری دیجیتال انواع مختلفی از تکنیک های پردازش تصویر را در دسترس قرار می دهند. از این رو هدف از مطالعه ی حاضر، مقایسه ی عملکرد رادیوگرافی بایت وینگ دیجیتال با تغییرات مقدار گامای تصویر است. مواد و روش ها: در این مطالعه ی آزمایشگاهی، در هر دو سطح پروگزیمال 80 دندان پرمولر سالم، حفره جهت ترمیم کلاس II آمالگام ایجاد شد. ضایعات پوسیدگی به صورت مصنوعی در هر دندان ایجاد شد و با آمالگام ترمیم شدند. رادیوگرافی های دیجیتال با سه حالت گامای (کم، متوسط و زیاد)مورد پردازش قرار می گیرند. سپس پوسیدگی های راجعه در رادیوگرافی دیجیتال معمولی با میزان گامای کم، متوسط وزیاد توسط 2 رادیولوژیست با سابقه ی کاری حداقل 2 سال بررسی شد و یافته های بدست آمده در آنالیز آماری به کار گرفته شدند. یافته ها: حساسیت اختصاصیت و صحت کلی با استفاده از ازمون کاپا محاسبه گردید. یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد بیشترین حساسیت و اختصاصیت مربوط به تصاویر با درجه گاما کم و پس از آن مربوط به تصاویر با گاما متوسط است. کمترین میزان حساسیت و اختصاصیت به تصاویر با گاما زیاد تعلق دارد. نتیجه گیری: تصاویر با گاما کم که جهت شناسایی پوسیدگی های راجعه پروگزیمال استفاده میشوند میتواند به عنوان یه یک فیلتر پردازش مورد پذیرش قرار گیرد و تصاویر ثبت شده با گاما متوسط و زیاد نیز به میزان کمتری در شناسایی پوسیدگی های راجعه پروگزیمال به ما کمک میکنند.