بررسی تاثیرات دمایی پیرولیز بر ضرایب نفوذ اکسیژن و نیتروژن در غربالهای مولکولی کربنی
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان
2 پژوهشگاه صنعت نفت تهران
3 دانشگاه سمنان
doi
10.22075/jme.2017.1673چکیده
جدا سازی و تخلیص گازها یکی از مهمترین فرایندهای صنعتی می باشد. در این مقاله، جذب و نفوذ اکسیژن و نیتروژن از میان جاذب های غربال مولکولی کربنی (CMS) که از پیرولیز رزین فنولی در سه دمای مختلف ℃ 500، ℃ 700 و ℃800 ساخته شده، مورد مطالعه قرار گرفت. نفوذ میکروپور اکسیژن و نیتروژن در این سه جاذب با کمک روش حجم سنجی در دستگاه جذب ناپیوسته، با استفاده از معادله نفوذ شامل حالتهای زمان کوتاه و زمان طولانی، روش LDF و معادله ورمولن بررسی شد. نتایج نشان داد که داده های بدست آمده در کار حاضر با داده های حاصل از معادله نفوذ در حالت زمان طولانی، روش LDF و معادله ورمولن همخوانی مناسبی داشته و تقریب مناسبی از ثابت زمانی نفوذ را ارائه می کنند. همچنین مقایسه ثابت زمانی نفوذ اکسیژن و نیتروژن در دماهای مختلف پیرولیز، نشان داد که ثابت زمانی نفوذ، با افزایش دمای پیرولیز تا ℃700، روند افزایشی دارد ولی تا دمای ℃800 کاهش می یابد. برای اکسیژن نیز ثابت زمانی نفوذ با افزایش دمای پیرولیز تا ℃700، افزایش زیادی از خود نشان می دهد و در ادامه تا دمای ℃800 این روند افزایشی، ادامه دارد