مقایسه تاثیردو نوع پروتکل های بازتوانی ریوی بر برخی شاخص های ریوی و عملکرد بدنی بیماران مبتلا به COPD
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد واحد آبادان
2 استادیار
doi
10.22118/jsmj.2020.235976.2126چکیده
زمینه و هدف: انجام تمرینات تنفسی در قالب بازتوانی ریوی می تواند منجر به بهبود عملکردریوی و عملکرد بدنی بیماران COPD شود. براین اساس هدف از این مطالعه مقایسه پروتکل های مختلف بازتوانی ریوی براساس باردهی آستانه فشار دمی بر برخی از شاخص های اسپیرومتری، عملکرد بدنی و میزان تنگی نفس بیماران مبتلا به COPD بوده است. روش بررسی: در مطالعه نیمه تجربی حاضر، تعداد 30 بیمار مرد دارای شدت های متوسط تا شدید بیماری COPD به روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه کنترل) 10نفر(، تمرین مقاومت دمی با شدت متوسط)10نفر( و تمرین مقاومت دمی با شد زیاد (10 نفر) تقسیم شدند. شاخص های اسپیرومتری، میزان تنگی نفس و عملکرد بدنی در قالب آزمون 6MWD در قبل و بعد از پروتکل های بازتوانی ریوی مورد سنجش قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل آماری از روش تحلیل واریانس دو سویه استفاده شد(05/0>P). یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که پس از مداخلات بازتوانی ریوی مقادیر شاخص های MIP و خستگی پا ناشی از آزمون 6MWD نسبت به گروه کنترل به ترتیب افزایش معنادار و کاهش معناداری(05/0>P) یافته اند. اما تفاوت معناداری بین دو نوع پروتکل بازتوانی ریوی یافت نشد(05/0< p). پس از دوره های بازتوانی ریوی تفاوت معناداری در مقادیر FVC، FEV1، MVV، FEV1/FVC، VT، 6MWD و میزان تنگی نفس مشاهده نشد(05/0< p).