شناسایی شاخصهای مؤثر بر گردشگری روستایی با تأکید بر رویکرد گردشگری پایدار(مورد مطالعه: مناطق روستایی استان اصفهان)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.348609.1438چکیده
مقدمه: خواستگاه ادبیات و توسعه مضامین علمی و عملیاتی گردشگری پایدار، بیشتر از جنبه اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی و کالبدی قابل بحث است که پیشرانهای کارکردی خود را در دل طراحان و مفسران ملل توسعهیافته میبیند. از این گذار، از گردشگری پایدار روستایی بهعنوان شاهراه کلیدی دنیای آتی در بهرهبرداری محیطی، سرزمینی و محلی یاد میشود.هدف: هدف مقاله حاضر شناسایی شاخصهای مؤثر بر گردشگری روستایی با رویکرد گردشگری پایدار در نواحی روستایی اصفهان است.روش شناسی: روش تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی - تحلیلی و نوع آن ازنظر هدف، بنیادی است. برای جمعآوری اطلاعات از روشهای اسنادی و میدانی استفادهشده است. جامعه آماری 19 روستای انتخابی هدف گردشگری استان اصفهان و از مجموع 3808خانوار ساکن در سکونتگاههای روستایی، با فرمول کوکران، حجم نمونه 349 خانوار برآورد و این افراد با روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. برای آزمودن مدل مفهومی پژوهش و بررسی تأثیر ابعاد پژوهش بر توسعه گردشگری پایدار روستایی از تکنیک حداقل مربعات جزئی و از نرمافزار Smart PLS، استفاده گردید.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی پژوهش مناطق روستایی استان اصفهان میباشد.یافته ها و بحث: یافته ها نشان میدهد ضرایب t بین متغیرهای اصلی پژوهش، بالای 58/2 بوده یعنی رابطه معنادار و مستقیم است؛ بدین ترتیب ابعاد اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و کالبدی بر توسعه گردشگری روستایی تأثیر مثبت و معناداری دارد که مقدار R2 نشان میدهد 94.3 درصد توسعه گردشگری روستایی با دستیابی به ابعاد چهارگانه تبیین شده و بعد اجتماعی با ضریب 89/0، تأثیر بیشتری نسبت به سایر ابعاد بر توسعه گردشگری روستایی داشته است.نتیجه گیری: بنابراین به منظور ارتقای سطح توسعه گردشگری روستایی شاخصهای اقتصادی مورد توجه بیشتری قرار گیرد تا برایند نهایی توسعه گردشگری پایدار بهبود یابد.