بررسی تطبیقی سیاست های مسکن در ایران با کشورهای منتخب
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.385424.1477چکیده
مقدمه: دسترسی به مسکن مطلوب و مناسب مستلزم تبیین سیاستهای مرتبط توسط سیاستگذاران و برنامهریزان می باشد، ارزیابیهای انجام شده در حوزه مسکن مبین، اتخاذ سیاستهای مختلف و بعضا متناقض در حوزه ساخت مسکن توسط دولتمردان در برهههای مختلف بوده است، لازمه تدوین سیاست مناسب ارزیابی سیاستهای موفق کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته میباشد.هدف: هدف اصلی این پژوهش ارزیابی تطبیقی سیاستهای داخلی و خارجی و تدوین چارچوبهای لازم برای تحقق سیاست مطلوب میباشد. بر همین اساس در گام اول سیاستهای تأمین مسکن در ادوار گذشته مورد ارزیابی قرارگرفته و نقاط قوت و ضعف آن مشخص خواهد شد. در گام بعدی سیاستهای تأمین مسکن در کشورهای منتخب متناسب با وضعیت ایران موردبررسی و ارزیابی قرارگرفته و در مرحله آخر ضمن ارزیابی سیاستهای داخلی و استخراج معیارهای سیاستهای موفق کشورهای منتخب، اقدام به تدوین معیارهای مناسب سیاستهای تأمین مسکن متناسب با وضع موجود در قالب پیشنهادات سازنده خواهد شد.روش شناسی: روش این پژوهش اسنادی مبتنی بر تجارب موفق کشورها در حوزه سیاستگذاری و تطبیق آن با سیاستهای موجود در ایران میباشد.قلمرو جغرافیایی پژوهش: در این پژوهش قلمرو جغرافیای علاوه بر کشور ایران، کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه ی می باشد که سیاست های تبیین شده توانسته معضل تامین مسکن را مرتفع نماید و این کشورها بر اساس سیاست های حمایتی و اعتباری انتخاب شدند.یافته ها و بحث: بر اساس ارزیابی های صورت گرفته یکی دیگر از مهمترین موانع اجرایی این برنامهها در کشور، نحوه تأمین اعتبارات لازم برای ساخت مسکن است که در کشورهای منتخب توجه به رویکردهای مختلف جذب سرمایه همچون اعتبارات بانکی و بخش خصوصی، تسهیلات دولتی و آوردههای مردمی، کمکهای بینالمللی و سرمایهگذاران متقاضی در آن کشورها صورت میگیرد.نتیجه گیری: نبود شفافیت در اجرای برنامهها، عدم تطابق سیاست ها با وضعیت فرهنگی اجتماعی نواحی مختلف و عدم آیندهنگری از مهمترین چالشهای نظام سیاستگذاری در حوزه مسکن میباشد که لازمه آن توجه به چالشهای فرهنگی و اجتماعی، بهرهمندی از الگوهای تأمین اعتبار کشورهای مختلف، مکانیابی مطلوب برای ساخت مسکن و تدوین چارچوب همکاری برای ساخت مسکن متناسب با نیاز جوامع محلی میباشد.