ارتباط بین پلی مورفیسم ژن مونوآمین اکسیداز A (MAO-A) با انگیزش به فعالیت بدنی و سطح آن در مردان و زنان سالم

نویسندگان

1 دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی،گروه فیزیولوژی ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی.گروه فیزیولوژی ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران.

4 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22118/jsmj.2020.220096.1995
چکیده

زمینه و هدف: MAO-A آنزیمی است که میانجی های عصبی مانند دوپامین و سروتونین را تجزیه می کند. این تحقیق به ارتباط بین پلی مورفیسم ژن مونوآمین اکسیداز A (MAO-A) با انگیزش به فعالیت بدنی و سطح آن در مردان و زنان سالم پردازد. روش بررسی: یکصد و بیست و دو آزمودنی (میانگین سن 72/5 ± 37/24؛ شامل 55 مرد و 67 زن) پرسشنامه ساماندهی رفتاری فعالیت ورزشی 2 (BREQ-2) جهت بررسی انگیزش فعالیت ورزشی و پرسشنامه فرم کوتاه بین المللی فعالیت‌بدنی (IPAQ) را برای بررسی سطح فعالیت‌بدنی کامل نمودند. DNA از نمونه سلول‌های CHEEK جمع آوری و مجزا گردید. ژنوتیپ MAO-A با استفاده از روش PCR با پرایمرهای مخصوص ژن شناسایی گردید. یافته‌ها: نتایج آزمون آنالیز واریانس یک طرفه برای مقایسه نمرات BREQ-2 و گروه‌های انگیزشی خاص نشان داد میانگین نمرات کل BREQ-2 بین ژنوتیپ‌ها تفاوت معنی داری نداشت. همچنین، تفاوت معنی‌داری در دسته‌های انگیزشی بین ژنوتیپ‌ها وجود نداشت (P >0.05). همچنین نشان داد شد که افراد حامل ژنوتیپ 3.5/3.5 فعالیت‌بدنی بیشتری در هفته نسبت به دو ژنوتیپ دیگر داشتند، هر چند این تفاوت معنی دار نبود (P >0.05). نتیجه‌گیری: به طور کلی، مطالعه حاضر رابطه مورد انتظاری بین ژنوتیپ MAO-A و سطح فعالیت بدنی را نشان نداد زیرا هیچ تفاوتی بین میزان فعالیت بدنی بین ژنوتیپ ها وجود ندارد. این نشان می دهد که عوامل ذاتی نقش مهمی در تعیین سطح فعالیت بدنی ایفا می کنند.