مطالعۀ پدیدارشناسانه دیدگاه معلمان و متخصصان زبان عربی از چالشهای حاکم بر یادگیری زبان عربی در دوران کرونا و پساکرونا و راهکارها
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی گروه آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 دانشیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه محقق اردبیلی
3 گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی گروهآموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22059/jolr.2025.376242.666883چکیده
هدف این جستار بررسی چالشهای موجود فراروی آموزش زبان عربی در بین دانشآموزان در دوران کرونا و ارائۀ راهکارها در قبال مسائل پیشرو، با کمک تجربۀ زیسته معلمان و متخصصان زبان عربی بود. در این پژوهش از روش کیفی و از نوع پدیدارشناسی استفاده شد. مصاحبهشوندگان شامل همه معلمان و متخصصان در شهر اردبیل در سال تحصیلی1401-1402بودند. برای انتخاب شرکتکنندگان، از نمونهگیری هدفمند و تا حد اشباع استفاده شد و بیست نفر معلم و هجده نفر متخصص انتخاب شد. دادهها با استفاده از مصاحبه نیمهساختاریافته جمعآوری شد. یافتهها نشان داد که دانشآموزان در آموزش مجازی درس عربی با چالشهایی همچون عدم انگیزه کافی، عدم آشنایی با آموزش مجازی، پایین بودن توان مالی والدین برای تهیه امکانات آموزش هوشمند، نبود بستر مناسب فناوری در تدریس، مشکل در آنتن دهی و ارزشیابی ناصحیح دانشآموزان به دلیل امکان بالای تقلب و ... مواجه هستند و بهطورکلی کلاس مجازی برای دانشآموزان خستهکننده بوده و باعث کاهش انگیزه دانشآموزان و کاهش پایبندی به مقررات و انضباط کلاسی از سوی دانشآموزان میشود. در مصاحبه با متخصصان نیز در زمینه آموزش مجازی، آنها نیز همچون معلمان بهوجود چالشهایی همچون مشکلات فنی، مشکلات ساختاری، مشکلات آموزشی (محتوایی)، مشکلات کنشگری و تعامل (متقابل) و مشکلات اجتماعی (دولت) اشاره کردند و برای غلبه بر چالشها، پیشنهادهایی برای دانشآموزان، برای معلمان، برای اولیا، برای مسئولین حیطه آموزشی و پیشنهاد برای دولت ارائه شد
