ارزیابی تأثیر گردشگری مذهبی در امنیت محیطهای روستایی(مطالعۀ موردی: روستاهای شهرستان کرمان)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشآموخته دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/jget.2024.159058چکیده
مقدمه: امروزه در جهان، امنیت مهمترین فاکتور در تدوین استراتژیهای توسعه گردشگری پایدار بهشمار آمده، و با آن ارتباط مستقیم دارد. به صورتی که امنیت گردشگری میتواند منجر به توسعۀ اقتصاد محلی، افزایش اشتغال و سطح درآمد جوامع بومی، بالاخص نواحی روستایی گردد.هدف: هدف از پژوهش حاضر؛ ارزیابی تأثیر گردشگری مذهبی در امنیت محیطهای روستایی در قالب سه فاکتور امنیت ارتباطی، اجتماعی و زیستمحیطی میباشد.روش شناسی: واحد تحلیل در این مطالعه روستا بوده و جامعه آماری آن از دو گروه جامعه میزبان(101 نفر) و خبرگان(24 نفر) تشکیل شده است. لذا از طریق پرسشنامه محقق ساخته که روایی و پایایی آن نیز تائید شده، انجام گرفته است. جهت تجزیه و تحلیل، وزندهی و رتبهبندی معیارها از روش MABAC وFAHP ، استفاده شده است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی پژوهش شامل روستاهای شهرستان کرمان در استان کرمان میباشد، این شهر در میان دشت کرمان از شمال به دشت زنگیآباد و زرند، از جنوب به دشت ماهان، از شرق به ارتفاعات صاحب الزمان و جنگل قائم، از غرب به کوههای حد فاصل دشت کرمان و رفسنجان و درّه باغین، محدود میشود.یافته ها و بحث: یافته های پژوهش نشان داده که میانگین وزنی اثرگذاری گردشگری مذهبی بر امنیت جامعه محلی در سطح 99 درصد معنادار بوده. به صورتی که بعد ارتباطی امنیت با ارزش وزنی 524/0 و بعد زیست محیطی با ارزش وزنی 187/ 0به ترتیب بالاترین و پایین ترین اهمیت را به خود اختصاص دادهاند.نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که به لحاظ ناامنی، روستاهای لنگر و حجتآباد به ترتیب بالاترین و پایینترین رتبه را داشتهاند. بر این اساس با بر طرف نمودن نقاط ضعف امنیتی روستاها میتوان نقش بسزایی در توسعه گردشگری و بالا بردن امنیت محیطهای روستایی منطقه ایفا نمود.