تاثیر تمرین هوازی بر سطوح سرمی گالکتین3 و فاکتورهای التهابی در زنان سالمند مبتلا به سندروم متابولیک: یک کارآزمایی بالینی تصادفی

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه گیلان

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد هشتگرد

3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد هشتگرد، البرز، ایران

doi
10.22118/jsmj.2020.212952.1926
چکیده

زمینه و هدف. گالکتین3 به عنوان بیومارکر جدید برای اختلالات قلبی عروقی شناخته شده است، در حالی که آثار تمرین هوازی بر این مارکر شناخته نشده است. از این‌رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین هوازی بر سطوح سرمی گالکتین3 سرمی و مارکرهای التهابی در زنان سالمند مبتلا به سندروم متابولیک بود. روش بررسی. 24 زن سالمند مبتلا به سندروم متابولیک (سن: 08/4±37/65، وزن: 56/6±98/88، BMI: 47/14±1/34) به طور تصادفی به دو گروه تمرین هوازی (12 نفر) و کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. پروتکل تمرین هوازی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هر هفته با شدت 50-65 درصد ضربان قلب ماکزیمم اجرا شد. نمونه های سرمی برای اندازه گیری گالکتین3، TNF-α و CRP سرمی به روش الایزا در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون صورت گرفت. یافته ها. تمرین هوازی منجر به کاهش معنی دار گالکتین3 سرمی نسبت به گروه کنترل شد (05/0˂P). همچنین، تمرین هوازی با کاهش معنی داری فاکتورهای التهابی (CRP و TNF-α) همراه بود (05/0˂P). نتیجه گیری. یافته های مطالعه حاضر نشان داد که تمرین هوازی با کاهش گالکتین3 سرمی در زنان سالمند مبتلا به سندروم متابولیک همراه است که ممکن است به واسطه بهبود التهاب مزمن باشد.