جایگاه شاخصهای رشد هوشمند در توسعه بافتهای شهری مطالعه موردی: شهر مراغه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
2 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
3 استادیار، گروه جغرافیا، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.319838.1379چکیده
مقدمه: در پی تحولات بعد از انقلاب صنعتی، رشد جمعیتی و به تبع آن توسعه بافتهای شهری بسیار سریع و شتابزده عمل کرده است. به طوری که در دهههای اخیر رشد و گسترش بیرویه شهرها به صورت نوعی معضل یا مسئله درآمده و لزوم بازنگری در دیدگاهها و سیاستهای توسعههای شهری در قالب چارچوبی علمی، بیش از پیش ضرورت یافته است.هدف: هدف از انجام تحقیق حاضر، شناسایی جایگاه شاخصهای رشد هوشمند شهری در تحولات کالبدی نواحی شهر مراغه است.روش شناسی: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش، به روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است. شاخصهای رشد هوشمند شهری در نواحی شهر مراغه بر اساس سه شاخص فشردگی، زیست محیطی و دسترسی با استفاده از مدلهای هلدرن، ضریب جینی، تحلیل شبکهای در نرم افزار Arc map مورد ارزیابی قرار گرفته اند.قلمرو جغرافیایی پژوهش: محدوده مورد این تحقیق، شهر مراغه است. این شهر به هفت ناحیه شهرداری تقسیم شده است. تحولات کالبدی نواحی هفت گانه شهر مراغه بر اساس شاخص های رشد هوشمند مورد ارزیابی قرار گرفته اند.یافته ها و بحث: یافته های تحقیق نشان از رشد پراکنده و بیقواره شهر مراغه دارد. به لحاظ زیست محیطی در زیر شاخص فضای سبز، نواحی1 و 7 بیشترین دسترسی و توزیع فضاهای سبز را دارند. در زیر شاخص شبکه فاضلاب، نواحی 5 و6 کمترین پوشش شبکه را دارند و در شاخص بافت فرسوده، ناحیههای 1، 2 و3 بیشترین مساحت از بافت فرسوده را دارند. در شاخص دسترسی به ایستگاههای اتوبوس، ناحیه 4 و7 کمترین توزیع و ناحیه 6 و1 بیشترین توزیع و دسترسی را دارند، و همچنین در شاخص دسترسی به ایستگاههای تاکسی، ناحیه 5 فاقد ایستگاه تاکسی و ناحیه 1 و 2 بیشترین توزیع ایستگاه تاکسی را دارند.نتیجه گیری: نتایج حاصل از تحلیلها نشان میدهد که، نواحی شرقی مراغه که شامل نواحی پنج و شش است در سطوح پایین برخورداری از شاخصهای رشد هوشمند شهری (مخصوصاً در شاخص زیستمحیطی و دسترسی) هستند. نواحی مرکزی شهر که شامل نواحی یک، دو و سه میباشد، این نواحی چون در دورههای اول گسترش شهر شکلگرفتهاند از شاخص فشردگی مطلوبی نسبت به دیگر نواحی برخوردار هستند، ولی به لحاظ زیر شاخص زیستمحیطی، بافت فرسوده که 69/98 هکتار از مساحت این نواحی را شامل میشود، باید تحت بازآفرینی قرار بگیرند، تا به اهداف ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان هماهنگ با حفظ منابع ارزشمند زیستمحیطی دست یافت.