ارزیابی شاخص مؤثر بر بروز زندگی جمعی در فضاهای عمومی (مطالعه موردی: بلوار کشاورز تهران)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد برنامهریزی توسعه منطقهای، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد مهندسی آب، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران.
3 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.275565.1261چکیده
مقدمه: بررسی کیفیت فضاهایعمومی به عنوان یکی از مولفههای ارتقاء کیفیت زندگی شهری از اواخر دهه 1960 میلادی با کارهای نظریهپردازانی همچون جین جیکوبز، یان گل، تیبالدز مطرح گردیده است. با مداخلات وسیعی که طی قرنهای اخیر در جهان صورت گرفته است شهرها از فضاهایی برای انسانها به فضاهایی برای خودروها تبدیل شده تا امروزه در شهرهای کشور و به ویژه کلانشهرها شاهد فضاهای بی روح ، زننده، بیهویت و ساکنانی بدون حس تعلق نسبت به محله و شهر خود باشیم.هدف: در این پژوهش سعی بر این بوده که ارتباط میان کیفیت فضاهایعمومی و زندگی جمعی در بلوار کشاورز مورد بررسی قرار گیرد.روش شناسی: این پژوهش از منظر روش تحقیق جزء پژوهشهای توصیفی-تحلیلی و از منظر هدف تحقیق کاربردی است. به منظور بدست آوردن اطلاعات، تعداد 375 پرسشنامه در زمانهای مختلف از استفادهکنندگان تکمیل گردید. حجم نمونهها به صورت تصادفی انتخاب شده است و اطلاعات استخراج شده در محیط SPSS مورد تحلیل قرار گرفته است. به منظور ارزیابی دقیق شاخصها، آزمون همبستگی، تی استیودنت، بار عاملی و میزان انحراف از معیار مورد تحلیل قرار گرفته است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی شامل بلوار کشاورز شهر تهران میباشد.یافته ها و بحث: 21 شاخص تبیین شده در چارچوب نظری پژوهش در 4 مولفه تعاملات اجتماعی، فضای انسانی، امنیت محیطی و کیفیات محیطی تقسیم گردید.نتیجه گیری: نتایج حاصل از آزمونها و فرضیات نشان میدهد در بلوار کشاورز بدلیل برگزاری رخدادهای فرهنگی-مذهبی گوناگون، وجود تعداد زیادی ساختمان و همچنین حضور مردم، وجود پیادهراه عریض و ممتد، مسیر دوچرخهسواری حفاظت شده، ایجادسنگ فرش مناسب برای افراد نابینا و حضور بانوان در فضا، امکان استفاده افراد توانیاب از این فضاها، مولفههای تعاملات اجتماعی، امنیت، فضای انسانی، کیفیات محیطی در شرایط ایدهآلی قرار گیرد.