«الگوپذیری تربیتی کودکان در بررسی محتوایی سریالهای انیمیشنی کودک تلویزیون»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات اجتماعی دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی و پژوهشگر مرکز تحقیقات صدا و سیما
doi
چکیده
تلویزیون به عنوان مکمل تربیتی در کنارخانواده، عامل رشد فکری و شخصیتی کودکان می شود. از آنجا که کودکان به میزان قابل توجهی در معرض تماشای سریالهای پویانمایی قرار میگیرند؛ لذا بسیاری از الگوهای تربیتی را به شکل چشمگیری آموخته و در آنها نهادینه می شود. در این مقاله تلاش شده است با استفاده از روش تحلیل محتوای کمی، ضمن تحلیل الگوهای تربیتی ارائه شده در سریالهای پویانمایی شبکه استانی؛ به نقش این سریالها در آموزش الگوهای تربیتی و مهارتهای فردی و اجتماعی به کودکان در قالب موضوعات مختلف بپردازد. نمونه این پژوهش در کل 71 دقیقه و 517 صحنه از سریالهای پویانمایی مرتبط بوده است. یافتهها نشان می دهد؛ الگوهای تربیتی به صورت گفتگویی(کلامی) بین شخصیتهای داستان و «رفتارهای اجتماعی چون تمیز نگه داشتن طبیعت و مهربانی با حیوانات، رفتارهای فردی چون و سلام کردن و راستگویی، رفتارهای بین فردی چون همکاری در کارها و قدرشناسی به کودکان آموخته و الگودهی می شود. بارزترین الگوی تربیتی که از طریق شخصیت پدر و مادر درسریالها ارائه شده الگوی«غلبه بر خجالت و کمرویی» است و آموزش الگوهایی چون؛ نحوه کنترل و بروز هیجانهای مثبت(عشق) و منفی(خشم) بیشتر در قالب داستان و قصه به کودکان و به طور غیر مستقیم، از طریق شخصیتهای اصلی به کودکان الگودهی می شود.