سنجش توسعهیافتگی شهرستانهای استان کردستان (با تأکید بر بخشهای کشاورزی، بهداشت، آموزش و حمل و نقل)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.306530.1361چکیده
مقدمه: کاهش محرومیت و نابرابری به دلیل پیامدهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی امری مهم و در خور توجه به شمار میرود. از اینرو یکی از نیازهای اساسی و چالشهای برنامهریزان توسعه و اقتصاددانان برای رهایی از تلههای فقر و انحرافات اجتماعی که از جمله پدیدههایی هستند که ارتباط تنگاتنگی با هم دارند، شناسایی وضعیت و تنگناهای توسعهی هر منطقه با استفاده از شاخصهای زمینهی مورد بررسی است، تا ضمن شناسایی این تفاوتها بتوان منابع را به صورت بهینه، و در سطح توسعهی هر یک از مناطق تخصیص داد و برنامهریزی درست برای رسیدگی به مشکلات، کاهش و نابودی نابرابریها و نواقص و اجرای راهبردهای توسعه در مناطق کمتر توسعهیافته است. هدف: هدف از انجام این پژوهش، مطالعهی توسعهیافتگی کشاورزی، بهداشت، آموزش و پرورش و حمل و نقل در استان کردستان و رتبهبندی این شهرها با توجه به شاخصهای توسعه بخشهای مورد بررسی و تعیین برخوردارترین و محرومترین شهرستانها و نشان دادن اولویتهای توسعه کشاورزی، بهداشت، آموزش و پرورش و حمل و نقل در استان است.روششناسی پژوهش: در این تحقیق با استفاده از بررسی منابع 93 شاخص در چهار بخش گردآوری گردید: کشاورزی، بهداشت، آموزش و حمل و نقل، سپس وزندهی شاخصها با استفاده از روش مک گراناهان انجام شد و در نهایت رتبهبندی شهرها با روش TOPSIS تعیین و با استفاده از روش موریس مقایسه مقادیر انجام شد.قلمرو جغرافیایی پژوهش: استان کردستان به مرکزیت سنندج در غرب کشور در بین رشته کوههای زاگرس واقع شده است. استان کردستان دارای 10 شهرستان، 29 شهر، 31 بخش، 86 دهستان و 1677 روستای دارای سکنه میباشد.یافته ها و بحث: بر اساس یافته های تحقیق درجهی توسعه یافتگی شهرستان های استان کردستان از لحاظ برخورداری از شاخصهای توسعه کشاورزی، بهداشت، آموزش و حمل و نقل متوازن نبوده است. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها تفاوت محسوسی بین درجه توسعه یافتگی شهرستان های استان کردستان وجود دارد که میبایت مورد توجه برنامهریزان قرار گیرد.