کاربرد الیاف الکتروریسی شده بر پایه زئین حاوی عصاره زنیان در نگهداری فیله های بوقلمون
نویسندگان
1 گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران،
2 گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22069/fppj.2024.22239.1802چکیده
سابقه و هدف: بسترهای الیافی بر پایه پلیمرهای طبیعی و تهیهشده با تکنیک الکتروریسی به دلیل داشتن نسبت سطح به حجم بالا و ویژگی-های مکانیکی مناسب توجه روزافزونی را در زمینه بستهبندی فعال دریافت کردهاند. الیاف الکتروریسیشده میتوانند به عنوان یک روش امیدوارکننده به منظور حفاظت ترکیبات ضدمیکروبی/آنتیاکسیدان در برابر عوامل خارجی مورد استفاده قرار گیرند، که در این صورت می-توان از آنها در پزشکی، شیمی و بستهبندی فعال و هوشمند استفاده نمود. با توجه به آنکه فیله بوقلمون تحت تاثیر فعالیت میکروبی و تغییرات محیطی حین نگهداری در دمای یخچال قرار میگیرد، مطالعه بهبود مدت زمان ماندگاری آن اجتنابناپذیر میباشد. لذا، هدف از این مطالعه بررسی کاربرد الیاف الکتروریسیشده بر پایه زئین حاوی عصاره زنیان در نگهداری فیله بوقلمون بود.مواد و روشها: در مطالعه حاضر، بسترهای الیافی زئین حاوی غلظتهای مختلف عصاره زنیان (75/0%، 5/1% و 3%) با استفاده از تکنیک الکتروریسی تحت شرایط تنظیمشده ذیل تهیه شدند: نرخ جریان = ml/h 8/0، ولتاژ = kg m2/s3 A 103 × 17 و فاصله سرنگ از غلطک جمعکننده الیاف = 20 سانتیمتر. گیاه زنیان از بازار واقع در شهر کرمانشاه خریداری گردید. پارامترهای شیمیایی (pH، میزان بازهای فرار کل و عدد پراکسید) و میکروبی (تعداد باکتریهای کل، باکتریهای مولد اسید لاکتیک، کلیفرمها و مخمرها/کپکها) نمونههای فیله بوقلمون در مدت 8 روز نگهداری در دمای یخچال بررسی گردید. محیط کشتهای مورد استفاده به ترتیب شامل پلیت کانت آگار، de Man, Rogosa and Sharpe آگار، ویولت رد بایل آگار و دیکلران رزبنگال کلرامفنیکل آگار بود. یافتهها: کارایی انکپسولهکردن عصاره هیدروالکلی زنیان 75/0%، 5/1% و 3% در الیاف زئین به ترتیب 34/0 ± 72/88%، 21/0 ± 67/89% و 29/0 ± 56/89% بود. یافتههای این مطالعه نشان داد که کمترین جمعیت میکروبی و تغییرات شیمیایی بهطور معنیداری در فیلههای بوقلمون بستهبندیشده با الیاف زئین + عصاره زنیان 3% مشاهده شد (05/0 > P). در این بستهبندی، در انتهای مطالعه، میزان pH، بازهای فرار کل، عدد پراکسید، شمارش کلی باکتریها، باکتریهای مولد اسیدلاکتیک، کلیفرمها و مخمرها/کپکها به ترتیب 52/6، mg N/100 g 33/2، meq peroxide/kg lipid 49/0، log CFU/g 41/5، log CFU/g 72/4، log CFU/g 83/3 و log CFU/g 41/2 بود. نتیجهگیری کلی: یافتههای این مطالعه بیانگر کاربرد بسترهای الیافی زئین + عصاره زنیان 3% در افزایش مدت زمان ماندگاری فیله بوقلمون به مدت 8 روز نگهداری در دمای یخچال با حفظ کیفیت ویژگیهای میکروبی و فیزیکی-شیمیایی محصول بود. به منظور کاربرد پلیمرهای طراحیشده در بستهبندی فعال مواد غذایی، تحقیقات بیشتر درباره ویژگیهای فیزیکی-مکانیکی، ساختاری و پایداری حرارتی آنها ضروری میباشد.