حساسیت جدایههایPenicillium digitatum، عامل کپک سبز مرکبات به قارچکشهای ایمازالیل، فلودیوکسونیل، پیریمتانیل، آزوکسی استروبین و تیابندازول در شمال ایران
نویسندگان
1 گروه کشاورزی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
2 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران
3 گروه کشاورزی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
4 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران
doi
10.22069/fppj.2024.22095.1795چکیده
کپک سبز شایعترین بیماری پس از برداشت مرکبات است که توسط قارچ Penicillium digitatum ایجاد میگردد. به منظور ارزیابی کارایی قارچکشهای پس از برداشت مرکبات از نظر مهار رشد میسلیوم و جوانهزنی کنیدی، 150 نمونه به صورت تصادفی از انبارها و باغهای سه سایت شرقی(گرگان)، مرکزی(ساری و قائم شهر) و غربی(رامسر و تنکابن)، نمونهبرداری و 15 جدایه قارچ از آنها استخراج شد. نتایج بررسیهای ازمایشگاهی نشان داد که کمترین تا بیشترین مقادیر میانگین EC50 برای رشد میسلیوم قارچ به ترتیب مربوط به قارچکشهای آزوکسیاستروبین، ایمازالیل، فلودیوکسونیل، پیریمتانیل و تیابندازول با مقادیر 0.045، 0.065، 0.08، 0.34 و 0.55 میکروگرم بر میلیلیتر بود و برای مهار جوانهزنی کنیدی، به ترتیب از کمترین تا بیشترین مقادیر میانگین EC50، مربوط به قارچکش آزوکسیاستروبین، ایمازالیل، فلودیوکسونیل، تیابندازول و پیریمتانیل با مقادیر 0.072، 0.117، 0.155، 0.731 و 0.774 میکروگرم بر میلیلیتر بود. همه جدایهها به قارچکش آزوکسی استروبین حساس بودند و اما مقادیر EC50 خارج از محدوده پایه بود. همچنین همه جدایهها به قارچکش فلودیوکسونیل حساس بودند و برخی از جدایهها دارای مقادیر EC50 خارج از محدوده پایه بود. مقادیر EC50 تمام جدایهها نسبت به قارچکش ایمازالیل در محدوده حساس قرار گرفت و در رابطه با قارچکش پیریمتانیل، همه جدایهها حساس و برخی از جدایهها خارج از محدوده پایه بود. چهار جدایه نسبت به قارچکش تیابندازول مقاوم و11 جدایه در محدوده حساس قرار گرفتند.