بررسی اثرات مولفه های تاب آوری شهری در پدافند غیر عامل(مطالعه موردی:شهر سیرجان)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی و برنامهریزی شهری، دانشگاه امام حسین(ع)، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری تخصصی رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.156298چکیده
مقدمه: پدافند غیر عامل و تابآوری جوامع از دیدگاه علومشهری به مفهوم توان آمادگی برای مقاومت در برابر شرایط اضطراری میباشد.هدف: اهداف اختصاصی پژوهش حاضر شامل - بررسی میزان همبستگی ابعاد تاب آوری و پدافند غیر عامل؛ بررسی وضعیت تابآوری وابعاد آن در سطح خانوارهای مورد مطالعه و بررسی اثرات مستقیم و غیر مستقیم ابعاد تابآوری در پدافند غیر عامل میباشد.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر نوع تحقیق کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی و تحلیلی، روش گردآوری اطلاعات کتابخانهای و میدانی(مشاهده و پرسشنامه) و جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه خانوارهای شهر سیرجان میباشد. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 384 نفر مشخص گردید. روایی متغیرهای تحقیق از نظرات و کارشناسان متخصص در برنامهریزی شهری استفاده شده است و پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 75/0 محاسبه شده است. روش تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی(میانگین و توزیع فراوانی) و آماری استنباطی در محیط اس پی اس اس صورت گرفته است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی شهر سیرجان میباشد.یافتهها و بحث: نتایج تحقیق حاصل از آزمون تی تک نمونهای حاصل از آن شد که بین ابعاد تابآوری شهری و پدافند غیر عامل رابطه مستقیمی وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از رگرسیون و تحلیل مسیر حاصل از آن شد که بعد کالبدی بیشترین تاثیر و بعد زیست محیطی کمترین تاثیر در پدافند غیر عامل داشته است.نتیجهگیری: بنابراین میتوان گفت که در مناطقی که در بروز سانحه مستعد تلفات جانی و مالی بسیار هستند؛ نیازمند اقدام سریع در راستای تابآورسازی هستند.