مقایسـه روشهای جداسازی توکسین کورینه باکتریوم دیفتریه سویه واکسینال استاندارد از طریق سپراتور و فیلترپرس به منظور افزایش کیفیت و کمیت محصول نهایی
نویسندگان
1 بخش تحقیق و تولید واکسنهای باکتریایی پزشکی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی،کرج، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
2 بخش تحقیق و تولید واکسنهای باکتریایی پزشکی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، کرج، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
3 گروه میکروبیولوژی دانشکده علوم پایه ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
4 بخش میکروبیولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران
doi
10.22118/jsmj.2019.179396.1631چکیده
این مطالعه مبتنی بر افزایش و ارتقاء کیفیت و کمیت مطلوبتر و موثرتر در تولید این واکسن در کشور بود. در این راستا دو روش (سپراتور و فیلترپرس) در جداسازی توکسین عامل مولـد بیماری یعنی کورینه باکتریوم دیفتریه سویه واکسینال از پیکره باکتریهای کشت یافته در فرمانتور، مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. سه سری ساخت 350 لیتری کشت فرمانتوری دیفتری تهیه شد. جداسازی نیمی از آن در هر سری ساخت، توسط استفاده از فیلترپرس به همراه کمک کننده فیلتر (خاک دیاتومه) و نیمی دیگر با استفاده از دستگاه سپراتور انجام شد. 3 نمونه از هر روش به میـزان 50 میلیلیتر از سه سـری-ساخت برداشته شد و آزمونهای کمترین دوز کشنده، آزمون سمـیت اختصاصی، تیتر سم حاصـله به روش فولکولاسیون رامون و SDS-PAGE ژلالکتروفورزیس، بر روی نمونهها انجام شد. سایر موارد همانند زمان صرف شده جهت رسیدن به محصول نهایی، حجم محصول و شفافیت محصول حاصل شده نیز مورد بررسی قرارگرفتند. نتایج حاصله در تمامی آزمونها در روش جداسازی با سپراتور نسبت به روش جداسازی با فیلترپرس دارای برتری قابل ملاحظهای بود. همچنین حجم محصول نهایی پس از جداسازی و شفافیت آن بروش سپراتور بهتر از روش فیلترپرس بود. مضافا اینکه زمان لازم برای جداسازی و هزینه های بکار رفته در روش سپراتور بمراتب کمتر از روش فیلترپرس بود. استفـاده از روش جداسـازی با سپراتور جایگزین مناسبی بر روش جداسازی توسط فیلترپرس در میزان افزایش کیفیت و کمیت تولید واکسن دیفتری میباشد و از این لحاظ میتواند کیفیت و کمیت واکسن تولیدی را ارتقاء بخشد.