تحلیل اثرات سیاستهای گردشگری در توسعه کارآفرینی نواحی روستایی (مطالعه موردی: شهرستان رامسر)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی ، رشت ، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه گردشگری، مرکز تحقیقاتی گردشگری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
10.22034/jget.2023.142855چکیده
مقدمه: برنامهریزی و سیاستگذاری، جهت توسعه گردشگری روستایی از آن دست اقداماتی است که در مناطق روستایی میتواند منجر به توسعه آن مکان شود. سیاستگذاران حوزه روستایی بایستی با در نظر گرفتن منابع محلی و ظرفیتهای موجود این مناطق سیاستهایی را مورد توجه قرار دهند که فرایند کارآفرینی روستایی را به عنوان مداخلهای راهبردی برای ارتقای توسعه روستایی تسریع بخشد.هدف: هدف اصلی از انجام این پژوهش تحلیل اثرات سیاستهای گردشگری در توسعه کارآفرینی نواحی روستایی شهرستان رامسر بود.روش شناسی: روش انجام پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی انتخاب شد. برای گردآوری اطلاعات از روش پرسشنامه استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر، روستاهای هدف گردشگری در شهرستان رامسر بود. برای نمونهگیری نیز از روش تمام شماری استفاده شد و 25 روستای هدف گردشگری، مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع تعداد 150 پرسشنامه توسط کارآفرینان، سرمایهگذاران بخش گردشگری، دهیاران و اعضای شورا روستاهای نمونه تکمیل شد. در این پژوهش 28 نوع سیاست گردشگری در سه بعد زیرساختهای گردشگری، آموزش و توسعه منابع انسانی و بازاریابی و تبلیغات گردشگری انتخاب شدند. همچنین تعداد 10 شاخص در زمینه کارآفرینی انتخاب شد. با استفاده از تکنیک پرسشنامه میزان تأثیرگذاری هر سیاست بر روی هر یک از شاخصها در قالب طیف لیکرت ارزیابی شد. برای رتبهبندی سیاستها و تعیین سیاستهایی که بیشترین تأثیرگذاری را داشتند، از مدل آنتروپی شانون و مدل تاپسیس استفاده شدقلمرو جغرافیایی پژوهش: این مطالعه در نواحی روستایی شهرستان رامسر به انجام رسید.یافته ها و بحث: نتایج نشان داد که سیاستهای توسعه گردشگری روستایی در حوزههای متنوع همچون سلامت، ورزش، غذا و ...با نمره 845/0 بیشترین اثرات را بر کارآفرینی نواحی روستایی شهرستان رامسر داشت. سیاستهای ارتقاء امنیت در شبکههای ارتباطی روستایی و همچنین سیاستهای ارتقا زیرساختهای اقامتی در روستاها به ترتیب با نمرات 8/0 و 796/0 در رتبه های دوم سوم قرار داشتند. نمرات نهایی بدست آمده از مدل تاپسیس نشان داد که سیاستگذاری در حوزه زیرساختهای گردشگری با نمره 706/0 بیشترین و در زمینه بازاریابی و تبلیغات گردشگری نیز با نمره 649/0 در رتبه دوم و نهایتا در آموزش و توسعه منابع انسانی با نمره 619/0 در رتبه سوم تاثییرات سیاستهای گردشگری در توسعه کارآفرینی نواحی روستایی قرار گرفت.نتیجه گیری: نتایج به طور کلی نشان از تأثیرات بالای سیاستهای گردشگری بر روی کارآفرینی در محدوده مورد مطالعه داشت. در این زمینه میتوان سیاستگذاری در زمینه زیرساختهای گردشگری نسبت به دو بعد دیگر تأثیرگذاری بیشتری داشت. بازاریابی و تبلیغات گردشگری و آموزش و توسعه منابع انسانی نیز از تأثیر قابل توجهی برخوردار بودند.