تحلیل اثربخشی تسهیلات مقاومسازی در توسعه مسکن روستایی (مورد: بخش مرکزی شهرستان شهریار)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد گروه جغراافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استاد گروه جغراافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.147992چکیده
مقدمه: کیفیت نامطلوب و آسیبپذیری نسبتا زیاد مساکن روستایی از حوادث زیان بار و نا خواسته طبیعی هرساله هزینههای زیادی را بر خانوار و جامعه روستایی تحمیل مینماید این امر به دلیل استفاده از مصالح کم دوام، مکانیابی غیر اصولی و نامناسب و ... می باشد. لذا برای رفع مشکالات روستایی و تسهیل درفرایند توسعه روستایی دولت در برنامه چهارم توسعه طرح ملی مقاومسازی مساکن روستایی را بصورت همه جانبه آغاز کرد. در این طرح تسهیلات مقاوم سازی با اهدافی چون: احداث مسکن مقاوم، تامین مسکن متناسب با نیاز روستاییان و ... به روستاییان عرضه میگردد.هدف: هدف این تحقیق تحلیل اثربخشی تسهیلات مقاومسازی برتوسعه مسکن روستایی است.روش شناسی: پژوهش حاضر با رویکرد کاربردی و در قالب مطالعات تحلیلی توصیفی صورت پذیرفت. جامعه آماری مطالعه حاضر مساکن برخوردار از تسهیلات مقاومسازی شده بخش مرکزی شهرستان شهریار میباشد .در بخش مرکزی شهرستان شهریار در برهه زمانی6 ساله اجرای طرح بهسازی که با برنامه چهارم توسعه مصادف می باشد614 واحد مسکونی مقاومسازی شده است. بمنظور تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد، برمبنای این فرمول 120 نفر از روستائیانی که از تسهیلات اعطایی استفاده نمودند، انتخاب شدند. روش پژوهش مطالعه حاضر اسنادی میدانی میباشد .در مطالعات میدانی برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه محقق ساخته بهره گرفته شد .برای سنجش روایی و پایایی ابزار تحقیق از روش آلفای کرونباخ استفاده شد .برای آزمون فرضیات و همچنین اولویتبندی عوامل و گویههای مؤثر در ثربخشی تسهیلات مقاومسازی از آزمونهای علامت t تک نمونهای و پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد.قلمرو جغرافیایی پژوهش: این مطالعه در مناطق روستایی شهرستان شهریار به انجام رسید.یافته ها و بحث: نتایج نشان داد که، مؤثرترین متغیر مستقل در این معادله، مدیریت اجرای طرح تسهیلات بانکی هستند. با توجه به اینکه ضریب بتای آن برابر با 0.65 است به ازای هر یک واحد تغییر در انحراف معیار اقرار به اشتباهات و شکستها، به اندازه 0.65 در انحراف معیار اثربخشی طرح مقاومسازی در توسعه مسکن روستایی (متغیر وابسته) تغییر ایجاد میگردد. به عبارت دیگر با افزایش مدیریت اجرای طرح تسهیلات بانکی، میزان اثربخشی طرح مقاومسازی در توسعه مسکن روستایی نیز افزایش پیدا میکند و بالعکس. بعد از مدیریت اجرای طرح تسهیلات بانکی، سطح درآمد خانوار قویترین متغیر مستقل است که، دارای جهت مثبت است. ضریب بتای این متغیر 0.197 است که نشان میدهد به ازای هر واحد تغییر در انحراف معیار سطح درآمد خانوار، به اندازه 0.197 در انحراف معیار اثربخشی مثبت طرح مقاومسازی در توسعه مسکن روستایی (متغیر وابسته) تغییر ایجاد میگردد.نتیجه گیری: نتایج حاصل از پژوهش بیانگر این واقعیت میباشد که از بین عوامل اثرگذار براثربخشی تسهیلات مقاومسازی بیش از همه عوامل نحوه مدیریت اجرای تسهیلات و به ترتیب سطح درامد خانوار و سطح آگاهی روستاییان تاثیرگذار بودهاند.