پیامدهای سیاست های دولت در توسعه روستایی طی برنامه چهارم و پنجم توسعه اقتصادی و اجتماعی (مطالعه موردی : روستاهای شهرستان آستارا)
نویسندگان
1 دانشیارگروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی ،آستارا ، ایران
2 استادیارگروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی ،آستارا ، ایران
3 استادیارگروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی ،آستارا ، ایران
4 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.149069چکیده
مقدمه: روستا واحدی طبیعی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حقوقی میباشد. محدودیت جمعیت و امکانات اقتصادی، اجتماعی و ... روستا از گذشته دور، مدیریت روستا را به صورت یکپارچه مطرح کرده است. جهت نیل به توسعه اقتصادی باید سرمایهگذاریهای لازم در هر سه بخش کشاورزی، صنعت و خدمات صورت پذیرد تا در روستا، روند توسعه اقتصادی که یکی از ارکانهای توسعه است، تحقق یابد.هدف: مقاله حاضر با هدف بررسی سیاستهای دولت در توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مناطق روستایی در شهرستان آستارا طی برنامه چهارم و پنجم به انجام رسیده است.روش شناسی: روش تحقیق توصیفی– تحلیلی بوده و جامعه آماری کلیه مناطق روستایی شهرستان آستارا را شامل میشود که بر طبق آمار سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان آستارا ۹۱۲۵۷ نفر است. براساس فرمول کوکران تعداد 380 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. تحلیل دادهها با استفده از نرمافزار SPSS و ترسیم نقشه با استفاده از نرمافزار GISانجام گرفت.قلمرو جغرافیایی پژوهش: این مطالعه در مناطق روستایی شهرستان آستارا به انجام رسیده است.یافته ها و بحث: نتایج نشان داد میدهد که اغلب شاخصها طی این دو دوره شاهد رشد قابل قبولی بودهاند. تغییرات اشتغال طی این دو دوره روند صعودی هرچند با شیب کند ولی قابل قبولی را داشته است. با توجه به مشکلات بیکاری در سطح استان، این تغییرات تقریباً پایدار طی برنامههای چهارم و پنجم ثبات نسبی در این زمینه را نشان میدهد. مراکز صنعتی تحت حمایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با رشد 56/26 درصدی طی برنامه چهارم و رشد 7/155 درصدی در طی برنامه پنجم توسعه روبه رو بوده است.نتیجه گیری: به دنبال روند مثبت تغییرات طی این دو برنامه، میزان اشتغال در این واحدها نیز افزایش قابل ملاحظهای داشته است که یکی از دلایل آن، ثبات نرخ اشتغال در صنایع کوچک محلی هستند.