طراحی برنامه راهبردی توسعه مناطق شهری(نمونه موردی: منطقه 4 شهر اصفهان)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، گروه شهرسازی و معماری، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی و معماری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jget.2023.144666چکیده
مقدمه: با کنار رفتن رهیافت ساده جامع از دانش برنامهریزی، رهیافت عقلانی جامع به رهیافت ساده جامع ترجیح داده شد. برنامههای جامع عقلانی با تأکید بر مدل تصمیمگیری عقلانی، زمینه حضور نگرش راهبردی را فراهم نمودند. در نظام برنامهریزی ایران عدم تحقق کامل برنامههای جامع تهیه شده و موفقیت اندک در دستیابی به اهداف سبب گشت تا دستورکار جدیدی برای برنامهریزی تحت عنوان "برنامههای راهبردی" تعیین گردد.هدف: هدف این پژوهش طراحی برنامه راهبردی منطقه 4 شهر اصفهان میباشد.روش شناسی: جهت دستیابی به اهداف، از روش استنتاج اهداف از مشکلات در بیانیه اهداف، روش تقابل و تعامل عوامل درونی و بیرونی در بیانیه راهبردها و روش تحلیل عرصههای تصمیمگیری مرتبط(تکنیک آیدا) و فرآیند اختیار راهبردی در دستیابی به برنامه شهری استفاده شده است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی این پژوهش منطقه 4 شهر اصفهان میباشد.یافته ها و بحث: پس از انجام مطالعات نظری، تدوین بیانیه اهداف بر پایه مشکلات و راهبردهای عنوان شده در اسناد فرادست و تدوین عرصههای تصمیمگیری بر مبنای بیانیه اهداف و تعیین ناسازگاری میان آنها، تولید سناریوهای مطابق با سازگاری و ناسازگاری عرصههای تصمیمگیری، معرفی سناریوهای برتر، تولید سیاستهای مرتبط با عرصههای تصمیمگیری بر پایه اهداف و راهبردها، تعیین ناسازگاری میان اختیارهای تصمیمگیری در هر یک از سناریوهای منتخب و تشکیل ماتریس سیاستگذاری صورت میپذیرد.نتیجه گیری: راهکارهای بهسازی و نوسازی، افزایش سطح و سرانه برخی کاربریها، اعطای تسهیلات تشویقی مشارکتی، گسترش حمل و نقل شهری، تثبیت توسعه افقی و گسترش توسعه عمودی و تدوین مقررات مدیریت شهری میتواند در دستیابی به هدف کارساز باشد.
