فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: در صنعت غذا، نانوتکنولوژی می‌تواند راه‌کارهای مناسبی برای بسته‌بندی موادغذایی با ماندگاری کوتاه را ارائه دهد. امروزه نانوکامپوزیت‌ها به دلیل مزایای فراوانی که دارند در بسته‌بندی موادغذایی بسیار مورد توجه هستند. پلیمرها کاربردهای وسیعی در بسته‌بندی مواد غذایی دارند و مطالعات زیادی در مورد استفاده هم‌زمان از نانوذرات و پلیمرها در بسته‌بندی مواد غذایی انجام شده است که می‌توان آن را به اثر هم‌افزایی این نانوذرات نسبت داد. از مهم‌ترین اهداف بسته‌بندی مواد غذایی، افزایش ایمنی و کیفیت محصولات غذایی در زمان نگهداری، حمل و نقل و محافظت از آن در برابر عوامل نامطلوب مانند فساد شیمیایی، فساد میکروبی، اکسیژن، رطوبت، نور و نیروهای خارجی می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر فیلم تهیه ‌شده از پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) حاوی نانوذرات اکسید روی (ZnO)، دی‌اکسید تیتانیوم (TiO2) و دی‌اکسید تیتانیوم + اکسید‌روی (TiO2+ZnO) در مقادیر25/0 ، 2 و 25/2% وزنی بر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی مایونز بسته‌بندی شده است.مواد و روش‌ها: نانوکامپوزیت‌های مبتنی بر PET حاوی 2% وزنی نانوذرات TiO2 و 25/0% وزنی نانوذرات ZnO از طریق اختلاط مذاب با استفاده از دستگاه اکسترودر تهیه شد. مخلوط‌های نانوذرات PET قبل از بارگیری در اکسترودر در آون با دمای 170 درجه سانتیگراد خشک و به طور هم‌زمان از فیدر به اکسترودر تغذیه گردید. مواد در حین عبور از اکسترودر ذوب و کاملاً مخلوط شدند. مذاب حاصل از اکسترودر با عبور از یک حوضچه آب سرد خنک شدند و برای ساخت گرانول‌ها وارد آسیاب گرانول گردید. نمونه PET خالص به عنوان شاهد و پریفرم‌های مبتنی برPET حاوی نانوذرات قالب‌گیری گردید. در پایان مرحله قالب‌گیری از چیلرها برای خنک‌سازی پریفرم‌ها استفاده شدند. بطری‌های مبتنی بر PET حاوی نانوذرات با دمیدن پریفرم در شرایط گرما و فشار مناسب به مدت 120 تا 140 ثانیه تولید گردید. مورفولوژی و اندازه ذرات لایه‌های بطری با استفاده از FE-SEM مورد بررسی قرار گرفت. سپس ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی شامل رنگ-سنجی،pH و اسیدیته مایونز، پایداری اکسیداتیو و پراکسید، اسیدیته روغن استخراج شده و مهاجرت یون‌های Zn+2 و Ti+2 طی 90 روز نگهداری در دمای اتاق (2± 22 درجه سانتیگراد) بررسی شد.یافته‌ها: بر اساس تصاویر FE-SEM، فیلم بطری‌های ‌پلیمری حاوی نانوذراتZnO و TiO2 سطح صاف و همواری‌تری نسبت به فیلم بطری‌های پلیمری نانوذرات ZnO+TiO2 نشان دادند. نتایج بررسی‌های فیزیکوشیمایی نشان داد که شاخص روشنایی, pH، پایداری اکسیداتیو، عدد اسیدیته و پراکسید نمونه مایونز در طول 90 روز انبارداری در بطری حاوی نانوذرات نسبت به نمونه شاهد کاهش معنی‌داری داشته است. با توجه به نتایج به‌دست آمده از تحقیق حاضر شاخص‌های زمان ماندگاری مایونز افزایش می‌یابد.نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت امولسیون‌های غذایی مانند مایونز، توجه به ویژگی‌های کیفی و زمان ماندگاری این چاشنی محبوب ضروری است. استفاده از این نانوکامپوزیت‌ها می‌تواند یک رویکرد امیدوارکننده برای ایجاد بسته‌بندی فعال جدید در صنایع غذایی باشد.