مدیریت ارزی بانک مرکزی در راستای بند 2 سیاست های کلی برنامه هفتم پیشرفت در شرایط تحریم های اقتصادی: رویکرد DSGE

نویسندگان

1 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/ecoj.2025.67575.3436
چکیده

با توجه به فراگیری استفاده از تحریم‌های اقتصادی و ارائه نظام­های تحریمی نوین از ابتدای دهه 1390 و احتمال بکارگیری سیاست فشار حداکثری در دولت دوم ترامپ به‌عنوان ابزاری برای اعمال فشار اقتصادی - سیاسی، این مطالعه به دنبال ارائه چارچوبی برای ارزیابی مدیریت ارزی بانک مرکزی در راستای بند 2 سیاست های کلی برنامه هفتم پیشرفت در شرایط تحریم های اقتصادی است. برای این کار از روشDSGE  با رویکرد نئوکینزی برای شبیه‌سازی تأثیر تحریم‌های نفتی و مالی بر اقتصاد ایران برای دوره زمانی 1403-1370 استفاده نموده است. مرکز ثقل این تحقیق بکارگیری سیاست‌های پولی بهینه با هدف کاهش زیان‌های بانک مرکزی در شرایط تحریمی است. نتایج شبیه‌سازی نشان می‌دهد که اعمال سیاست‌های پولی بهینه با تمرکز بر کنترل تورم و کاهش شکاف تولیدی در شرایط تشدید تحریم‌های نفتی و مالی، می­تواند زیان‌های بانک مرکزی را بخصوص با تمرکز بیشتر بر کنترل تورم، از مجرای مدیریت بازار ارز و ایجاد ثبات در نرخ ارز و به تبع نرخ تورم و همچنین کاهش فشار بر نهاده­های تولیدی داخلی مطابق بند 2 سیاست­های کلی برنامه هفتم توسعه به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد.