بررسی سطح ایمنی ناشی از واکسن ب.ث.ژ (BCG) در مقابل بیماری سل با استفاده از تست پوستی توبرکولین و پاسخ لنفوسیت‌ها به آنتی‌ژن‌های ب.ث.ژ در شرایط In vitro در دانش آموزان شهر شاوور

نویسندگان

1 3- دانشگاه علوم پزشکی دزفول،گروه ایمنولوژی و میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دزفول، ایران

2 اهواز

3 دانشگاه آزاد بروجرد

4 دانشگاه علوم پزشکی همدان

doi
10.22118/jsmj.2019.175999.1619
چکیده

زمینه و هدف: آزمون جلدی توبرکولین یک تست غربال گری در بیماری سل می باشد. هدف این پژوهش ارزیابی سطح ایمنی ناشی از واکسن ب.ث.ژ با استفاده از اندازه گیری اینترفرون گاما در شرایط آزمایشگاهی می باشد. روش بررسی: این پژوهش روی 32 نفر از دانش آموزان دختر و پسر مقاطع سه گانه تحصیلی (ابتدایی، متوسطه اول و دوم) انجام گرفت. بعد از نمونه‌گیری خون، سلول های های تک هسته ای خون محیطی به ‌وسیله محلول فایکول جدا و تعداد cell/well105×2 با مقادیر 5 یا20 میکرولیتر واکسن ب.ث.ژ در انکوباتور 2Co 5% در دمایCº 37 به مدت 48و72 ساعت کوکالچر شد و از محلول رویی با روش الایزا میزان اینترفرون گاما اندازه‌گیری شد. برای تجزیه و تحلیل اختلاف بین دو گروه از آزمون t استفاده شد. یافته ها: آنالیز نتایج نشان داد که بین اندازه ایندوراسیون (اندازه سفتی) در سن های مختلف 13سال به پایین و 13سال به بالا دارای تفاوت معنی دار بود (P<0.05). همچنین بین اندازه ایندوراسیون (اندازه سفتی) در پسران و دختران تفاوت معنی دار وجود نداشت(P>0.05). در بررسی بین سن، زمان و مقادیر 5 یا20 میکرولیتر واکسن ب.ث.ژ استفاده شده با میزان ترشح اینترفرون گاما تفاوت معنا دارای وجود داشت. (P<0.05). نتیجه گیری: با توجه به نتایج در شرایط آزمایشگاهی ترشح اینترفرون گاما ارتباط مستقیم با میزان غلظت استفاده شده باکتری و سلول های تک هسته ای خون دانش آموزان و زمان انکوباسیون دارد. همچنین میزان ترشح اینترفرون گاما در سنین بالا کمتر از میزان آن در سنین پایین بود.