مقایسه نتایج تحلیل های دینامیکی با روش تقریبی استاندارد 2800 در تعیین بیشینه جابه جایی نسبی
نویسندگان
1
2
doi
10.22075/jme.2017.1576چکیده
یکی از مسائل مهم در طراحی لرزه ای سازه ها تخمین قابل اطمینان از مقدار بیشینه تغییر شکل های سازه در هنگام وقوع زلزله می باشد. در این مقاله مقایسه ای بین نتایج حاصل از تحلیل دینامیکی خطی و غیر خطی با مقدار تغییرمکان پیشنهادی در آیین نامه انجام شده است. در تحلیل های دینامیکی از سه رکورد موجود که بر اساس روش استاندارد 2800 مقیاس شده اند، استفاده شده است. بر اساس ضریب رفتار استخراج شده برای سازه و نتایج حاصل از تحلیل استاتیکی غیر خطی، مقایسه ای با ضریب پیشنهادی استاندارد 2800 صورت می گیرد.
