بررسی نقش مطبوعات در توسعه پایدار کشور
نویسندگان
1 دکترای مدیریت و برنامه ریزی امور فرهنگی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه خوراسگان اصفهان
2 دانشیار و عضو هیات علمی رشته علوم ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
doi
چکیده
هدف از انجام این پژوهش تبیین نقش مطبوعات در توسعه پایدار کشور است. روش تحقیق در این مقاله، تلفیقی از روشهای کمی و کیفی با کارگیری ابزارهای مصاحبه و پرسشنامه است. در این مقاله پرسشهای اساسی بدین شکل مطرح شد که آیا اساساً اهداف و برنامههای توسعه پایدار در ایران قابل پیاده شدن است؟ در این زمینه رسانههای سنتی و مکتوب با توجه به حضور گسترده رسانههای نوین چه نقش و ر سالتی میتوانند داشته باشند؟ به منظور پاسخگویی به پرسشهای اساسی پژوهش و طراحی مدل مورد نظر، جامعه آماری هدفمند مرکب از دو گروه مشخص شد افراد جامعه آماری در جدول مورگان و براساس فرمول کوکران و با در نظر گرفتن 5% خطا و حجم نمونه 1.8 تن مشخص شد در گروه اول 17 نفر از استادان علوم ارتباطات حضور داشتند و در گروه دوم 93 تن از خبرنگاران و نویسندگان روزنامههای همشهری، کیهان، اطلاعات و قدس به سؤالات پرسشنامه پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل دیدگاههای منفی در مدیریت مصاحبهشوندگان با استفاده از روش استقرای تحلیلی انجام گرفت و براساس هر سؤال مصاحبه عمقی جداول کیفی تنظیم شد و سپس دادههای کیفی به دست آمد، در یک پرسشنامه 5گونه لیکرتی مرکب از 9 سؤال بسته و یک پرسش باز تهیه و تدوین شد. نتیجهگیری کلی یافتههای پژوهش نشان داد که خبرنگاران 4 روزنامه کیهان، همشهری، قدس و اطلاعات بر این باورند که مفاهیم اساسی روزنامهنگاری توسعه که ابزار اصلی پیشبرد اهداف فرهنگی و اطلاعرسانی توسعه پایداراست در حد بسیار کم تا متوسط در این چهار روزنامه پیگیری میشود. نتایج یافتهای تحلیلی هم بیانگر آن است که مدل مطبوعات توسعه یافته که بتواند اهداف توسعه پایدار را دنبال کنند شامل مدلی است که علاوه بر اینکه از حق آزادی بیان، حق آزادی تبادل اطلاعات برخوردار است کثرتگرا بوده و دارای استقلال حرفهای است در مدل مورد نظر، مردم نقش بسیار فعالی دارند. در قالب تشکلهای مدنی و انجمنهای منفی در مدیریت مشارکتی جامعه حضور دارند.