اثربخشی رویکرد حل مسئله در آموزش درس کارورزی بر ارتقای صلاحیتهای حرفهای دانشجومعلمان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای برنامه ریزی درسی دانشگاه آزاد تبریز
2 استادیار گروه مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد تبریز
doi
چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین اثربخشی رویکرد حل مسئله در درس کارورزی بر ارتقای صلاحیتهای حرفهای دانشجومعلمان است. روش پژوهش شبهآزمایشی با استفاده از طرح گروه کنترل-آزمایش بوده است. جامعة آماری پژوهش 107 نفر از دانشجومعلمان ورودی سال 1391 دانشگاه فرهنگیان پردیس علامهطباطبایی شهرستان ارومیه است که 42 نفر از آنان بهصورت تصادفی ساده در دو گروه به شکل ِ21 نفر گروه آزمایش-رویکرد نوین آموزش کارورزی- و 21 نفر گروه کنترل –رویکرد سنتی آموزش کارورزی- تقسیم شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامة صلاحیتهای حرفهای دانیلسون و استرانگ است که بعد از برگزاری کارورزی توزیع شد. در گروه آزمایش، برای آموزش کارورزی از بستة آموزشی منطبق بر سرفصل نوین دورههای کارورزی سازمان مرکزی دانشگاه فرهنگیان استفاده شده و در گروه کنترل از برنامة آموزش سنتی کارورزی استفاده شده است. نتایج آزمون T گروههای مستقل، دلالت بر وجود تفاوت معنیدار صلاحیت حرفهای معلمان دو گروه است. همچنین در مؤلفههای مهارتهای پیشنیاز معلمی، نظارت بر پیشرفت دانشآموزان، مسئولیتهای حرفهای، برنامهریزی و آمادگی، سازماندهی کلاس درس، ویژگیهای شخصیتی و ارتقای آموزش و تدریس نیز بین دو گروه تفاوت معنیداری مشاهده شد. نتیجة تحقیق این است که استفاده از رویکرد نوین آموزش کارورزی بر ارتقای صلاحیتهای حرفهای دانشجومعلمان مؤثرتر است و استفاده از آن برای مدرسان درس کارورزی پیشنهاد میشود.