بررسی ترکیب شیمیایی و خاصیت ضد لیستریایی اسانس آویشن شیرازی و کاربرد آن با نایسین در نانوپوشش کیتوزان در فیله مرغ
نویسندگان
1 گروه فناوری نانو، دانشکده مهندسی فناوریهای نوین، دانشگاه تخصصی فناوریهای نوین آمل، آمل، ایران
2 گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تخصصی فناوریهای نوین آمل، آمل، ایران
3 گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تخصصی فناوریهای نوین آمل، آمل، ایران
doi
10.22069/ejfpp.2021.18470.1640چکیده
سابقه و هدف: امروزه علاقهمندی برای استفاده از پوششها و فیلمهای خوراکی نظیر استفاده از باکتریوسینها و اسـانسهـای گیـاهی، به دلیل وجود فاکتورهایی مانند نگرانیهای زیست محیطی به علت مصرف مواد بستهبندی سنتزی، نیاز به روشهایی جدید و فرصتهایی برای ایجاد بازارهای جدید مصرف محصولات، نیاز مواد غذایی به افزایش عمر نگهداری فرآوردهها و گرایش مصرف کنندگان به مصرف مواد طبیعی در حال گسترش است. فناوری نانو در پوششهای خوراکی میتواند به واسطه کاهش اندازه ذرات و کوچک تر کردن منافذ پوششها باعث افزایش کارایی آنها در مقایسه با پوششهای خوراکی معمولی شود و ارتقای کیفی مواد بستهبندی را به دنبال داشته باشد. توانایی بالای کیتوزان در تشکیل فیلم امکان استفاده از آن را به عنوان یک پوشش غذایی مناسب فراهم نموده است. برای تقویت خواص ضد باکتریایی کیتوزان میتوان از اسانسهای دارای خواص ضد باکتریایی استفاده نمود. بیماریهای غذا زاد نیز همواره از مهمترین دغدغههای بشر بوده و مطالعه حاضر به منظور بررسی روشی برای کاهش این خطرات انجام شده است. هدف از این مطالعه بررسی ترکیب شیمیایی اسانس آویشن شیرازی (Zataria multiflora Boiss ) و کاربرد آن به همراه نایسین در پوشش پایه نانوامولسیون کیتوزان جهت کنترل رشد باکتری لیستریا مونوسیتوژنز تلقیح شده در فیله مرغ طی یک دوره 16 روزه نگهداری شده در دمای سرد (1±4 درجه سانتی گراد) و همچنین بررسی فعالیت ضد لیستریایی اسانس گیاه آویشن شیرازی با استفاده از روش میکرودایلوشن برای تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) بود.مواد و روش ها: ترکیب شیمیایی اسانس با روش کروماتوگرافی گازی تعیین و تیمارها در شش گروه: فاقد پوشش (کنترل)، کیتوزان، نانوامولسیون کیتوزان، نانوامولسیون کیتوزان حاوی اسانس آویشن شیرازی ، نانوامولسیون کیتوزان + نایسین، نانوامولسیون کیتوزان + اسانس آویشن شیرازی + نایسین تقسیم شدند، سپس نمونهها جهت شمارش باکتریایی در روزهای 12،16، 8، 4 ،2 ،0 به یخچال منتقل شدند.یافته ها: کارواکرول (44/36 درصد)، تیمول (30/14 درصد) و گاماترپینن (8/31 درصد) به عنوان مهمترین ترکیب شیمیایی اسانس آویشن شیرازی شناسایی و میانگین لگاریتم تعداد باکتری شمارش شده در دوره 16 روزه بین گروهها اختلاف معنی داری را نشان داد (05/0˂P). مطالعه حاضر نشان داد که بیشترین اثر مهارکنندگی روی باکتری مربوط به گروه نانوامولسیون کیتوزان حاوی نایسین و اسانس در مقایسه با گروه کنترل بود.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد، پوششهای خوراکی نانوامولسیون کیتوزان به طور موثری توانایی مهار رشد باکتری پاتوژن لیستریا مونوسیتوژنز در نمونههای فیلهی مرغ در دمای سرد را دارند و استفاده از آنها در صنعت غذا میتواند مورد توجه قرار گیرد.