تاثیر شش هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی و عضلانی اسید اسکوربیک و SVCT2 بافت عضله سولئوس در رت های ویستار

نویسندگان

1 دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 دانشگاه خوارزمی- دانشکده تربیت بدنی- گروه فیزیولوژی ورزشی

3 دانشگاه خوارزمی- دانشکده تربیت بدنی- گروه فیزیولوژی ورزشی

4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22118/jsmj.2019.161084.1546
چکیده

مقدمه: انتقال دهنده ویتامین C وابسته به سدیم نوع 2 (SVCT2) نقش مهمی در انتقال اسید اسکوربیک به تارهای کند انقباض دارد. با توجه به اهمیت اسید اسکوربیک در تارهای عضلانی و نقش SVCT2 در انتقال این ویتامین، هدف تحقیق حاضر بررسی اثر تمرینات هوازی بر سطح اسید اسکوربیک سرمی و بافتی و SVCT2 در عضله سولئوس رت های آزمایشگاهی بود. روش کار: در تحقیق تجربی حاضر 10 سر رت نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به دو گروه تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. تمرینات به صورت 6 هفته دویدن هوازی روی تریدمیل، 5 جلسه در هفته و هر جلسه تمرین به مدت 40-20 دقیقه در روز، با سرعت 20-10 متر در دقیقه انجام شد. بافت هموژن شده عضله سولوئوس و سرم به منظور بررسی اثر ورزش بر متابولیسم اسید اسکوربیک بررسی شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون های تی مستقل و تحلیل کواریانس استفاده شد (05/0 ≥P). نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین سطح SVCT2 عضله سولئوس و همچنین سطوح اسید اسکوربیک سرمی و عضلانی در دو گروه تمرین و کنترل وجود نداشت (05/0 < P). بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر می توان گفت که 6 هفته تمرین هوازی اثر معنی داری بر سطوح اسید اسکوربیک سرمی و عضلانی و سطح SVCT2 عضلانی در رت های آزمایشگاهی ندارد و عضله کندانقباض رت‌های سالم محدودیتی در برداشت اسید اسکوربیک سرمی و تأمین اسید اسکوربیک مورد نیاز خود ندارد.