تدوین برنامه راهبردی توسعه صنعت گردشگری روستایی در شرایط اقتصاد ایران
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز
2 استادیار گروه اقتصاد،دانشکده اقتصاد لرستان دانشگاه لرستان و مدرس دانشگاه آزاد واحد الیگودرز
3 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)، ایران
doi
چکیده
مقدمه: در چند دهه گذشته و به ویژه در دوه دههی اخیر گردشگری به عنوان ابزاری برای کمک به توسعهی اقتصادی و اجتماعی نواحی روستایی مورد توجه بسیاری از متخصصان توسعهی روستایی و دولتها قرار گرفته است.هدف: هدف از این پژوهش تدوین برنامه راهبردی توسعه صنعت گردشگری روستایی در شرایط اقتصاد ایران است.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و روش بررسی تحقیق، توصیفی – تحلیلی است. در این پژوهش از روش مطالعه اسنادی و میدانی جهت گردآوری داده ها و اطلاعات مورد نیاز تحقیق استفاده شده است. اطلاعات جهت تحلیل از طریق تشکیل جلسه و مصاحبه با مسئولین و کارشناسان این صنعت و استفاده از روش طوفان ذهنی برای شناسایی نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهدیدات صورت گرفته است. جامعه مورد بررسی دراین پژوهش، 20 نفر از مسئولین و کارشناسان این صنعت در سال ۱۳۹۸ بوده است. روش تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده از ابزارهایی همچون ماتریس ارزیابی عوامل داخلی و خارجی، ماتریس SWOT و ماتریس برنامهریزی استراتژیک کمی (QSPM)، بوده است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمروی جغرافیایی تحقیق حاضر ایران است.یافته ها و بحث: براساس یافتههای حاصل از تجزیه و تحلیل عوامل داخلی و خارجی، 2۰ راهبرد برای توسعه صنعت گردشگری روستایی در شرایط اقتصاد ایران بدست آمدنتیجهگیری: با توجه به موقعیت صنعت گردشگری روستایی در ماتریس SPACE، این صنعت در موقعیت تهاجمی ضعیف قرار گرفت. از اینرو، ممکن است در آینده به سمت استراتژی محافظهکارانه نیز حرکت کند. با توجه به ماتریس QSPM، اولویت استراتژیهای تهاجمی این پژوهش ابتدا با استراتژی ۱ (اقدامات لازم جهت بهرهگیری مناسب از توانمندیها و منابع گردشگری روستاها) است، سپس با توجه به پیشرفت صنعت گردشگری روستایی، پبشنهاد میشودتا درصورت فرصت، به ترتیب استراتژیهای تدوین برنامههای لازم جهت تشویق بخش خصوصی برای سرمایهگذاری در صنعت گردشگری، تبلیغات مناسب جهت شناسایی نقاط طبیعی و تاریخی روستاها در ایران و استفاده از نیروی متخصص و تحصیلکرده بومی و مشارکت در توسعه گردشگری روستایی انجام گردد.