واکاوی مبتنی بر اصول نوشهرسازی در محلات شهری با استفاده از تکنیک رتبهبندی براساس تشابه به حل ایدهآل(مطالعه موردی: کلانشهر رشت)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری ،واحد اردبیل ،دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل ،ایران.
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران (نویسنده مسئول)
3 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل،ایران
doi
چکیده
مقدمه: یکی از مسائل اصلی در شهرهای امروز، افول کیفیت محیطی در محلههای شهری است. در پاسخ به این مسئله در سال 1980، جنبش نوشهرگرایی مطرح شد. این جنبش بسیار سریع در بسیاری از کشورها مورد بررسی و در برنامهریزی شهری، مورد استفاده قرار گرفت.هدف: هدف اصلی از انجام این پژوهش بررسی میزان انطباق محلههای شهر رشت با اصول نوشهرگرایی بود.روش شناسی: در این زمینه 15 شاخص انتخاب شد. برای گردآوری اطلاعات نیز از نقشه کاربری زمین و همچنین تکنیک پرسشنامه استفاده شد. تحلیل اطلاعات نیز با استفاده از مدل تاپسیس انجام شد.قلمرو جغرافیایی پژوهش: محلات شهری کلانشهر رشت میباشد.یافتهها و بحث: منطقه شماره 2 که در واقع بافت تاریخی و محلههای درونی شهر رشت را شامل میشوند با نمره میانگین 466/0 نسبت به سایر مناطق از انطباق بیشتری با اصول نوشهرگرایی برخوردار هستند. منطقه سه و در واقع مناطق دربرگیرنده نواحی و محلات شرقی شهر رشت، با نمره میانگین 345/0 در رتبه دوم قرار گرفت. نهایتاً مناطق چهار، یک و پنج به ترتیب در رتبه های سوم تا پنجم قرار گرفتند.نتیجه گیری: نمره میانگین نهایی برای شهر رشت نیز برابر با 342/0 برآورد شد. از آنجا که امتیازات مدل تاپسیس بین صفر تا 1 است، می توان گفت به طور کلی محلات شهر رشت از انطباق بسیار پایینی با اصول نوشهرگرایی دارند. در پایان پژوهش نیز پیشنهاداتی همچون جلوگیری از افزایش تراکم ساختمانی در محدوده ساختمان های با ارزش و تاریخی، تقویت حمل و نقل عمومی، حفظ و تقویت فضاهای باز عمومی و سبز، افزایش تراکم ساختمانی بهینه در ساخت و سازهای نوین، افزایش کیفیت پیاده روها و افزایش ایمنی و امنیت عابران پیاده برای بهبود وضعیت محلههای شهر رشت براساس اصول نوشهرگرایی ارائه شد.