بررسی آزمایشگاهی اثر فاصله عرضی بین پایههای مستطیل شکل بر آبشستگی موضعی اطراف آنها
نویسندگان
1 استاد گروه سازههای آبی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز ، ایران.
2 استاد گروه سازههای آبی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، آب و سازههای هیدرولیکی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
4 دانشیار گروه سازههای آبی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22126/atwe.2024.10621.1123چکیده
از علل اصلی خرابی بسیاری از پلها که در رودخانهها احداث میشوند آبشستگی موضعی در پیرامون پایههای آنها مخصوصاً در مواقع سیلابی است. شکست و تخریب پلها علاوه بر خسارات مالی و جانی، راه ارتباطی به نقاط سیلگیر و محتاج کمکرسانی را نیز قطع کرده و خسارتها را دو چندان میکند. در تحقیق حاضر به بررسی اثر فاصله عرضی بین پایههای مستطیلی قائم در گروه پایه، بر آبشستگی موضعی پیرامون آنها در کانال مستقیم تحت شرایط هیدرولیکی متفاوت (اعداد فرود 160/0، 186/0، 211/0 و 245/0) پرداخته شده است. پایههای مورد استفاده در تحقیق حاضر مستطیل شکل و به عرض 5/2 و طول 5/3 سانتیمتر انتخاب شدند. در این تحقیق فاصله طولی بین پایهها ثابت و 4 برابر عرض پایه (10 سانتیمتر) و فاصله عرضی بین پایهها 1، 3، 5 و 8 برابر عرض پایه معادل با 5/2، 5/7، 5/12 و 20 سانتیمتر انتخاب شد. نتایج نشان داد که با افزایش فاصله عرضی بین پایهها حداکثر عمق آبشستگی ابتدا روند نزولی پیدا کرد و در فاصله سه برابر عرض پایه به حداقل مقدار رسید سپس با افزایش فاصله عرضی حداکثر عمق آبشستگی افزایش یافت و در فاصله 8 برابر عرض پایه به بیشترین مقدار رسید. حداکثر عمق آبشستگی در فاصله 8 برابر عرض پایه بطور متوسط 34 درصد بیش از فاصله 3 برابر عرض پایه بدست آمد.