مطالعۀ تطبیقی مدخلیّتِ «شریعت» در «رستگاری» از منظر مسیحیت و اسلام
نویسندگان
1 دکترای مذاهب کلامی، استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات.
2 گروه معارف، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/ksiu.2022.1106چکیده
هدف: هدف از این نوشتار، بررسی تطبیقیِ مدخلیّتِ «شریعت» در «رستگاری» از منظر مسیحیت و اسلام و واکاوی ضرورتِ عمل به احکام و پایبندی به مناسک در نیل به رستگاری در این ادیان بود. روش: در این پژوهش از روش کتابخانهای و فیشبرداری استفاده شده و دادهها مبتنی بر منابع علمیِ معتبر، ارزیابی و تحلیل شده است. یافتهها: بر خلاف باورِ عدهای که از روی جهل یا از سر عمد، قائل به رفع تکلیف شرعی در آیین مسیحیت و حتی اسلاماند، شریعت ضرورتی گزیزناپذیر در نیل به رستگاری است. در دین مسیحیت، حضرت مسیح(ع) هرگز شریعت را طرد نکرد، اما مؤلفههای دین را نیز منحصر در احکام تشریعی ندانست؛ گویی مسیح یک شخص طریقتمدارِ متشرّع است. در دین اسلام نیز همۀ مراتب دین(شریعت، طریقت و حقیقت) در یک سطح بوده و شریعت تنها یک طریق لحاظ شده است و نه تمام دین؛ که اگر مورد صیانت قرار نگیرد یا در حفظ آن تسامح و تساهلی رخ دهد، سایر مراتب در معرض فساد و نابودی قرار میگیرند و رستگاری محقق نخواهد شد. نتیجهگیری: تأکید بر شریعت در کتب مقدس هر یک از ادیانِ مورد مطالعه، در یک سطح قرار ندارد؛ اما تحقّقِ رستگاری و نجات، به طور حتم منوط به فهمِ حقیقت دین و عمل به شریعتِ آنهاست.
