مقایسه ثبات وضعیتی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی و افراد سالم از طریق سیستم تعادلی بایودکس
نویسندگان
1 فیزیوترابی (گرایش ارتوپد ) دکتراphdاستادیار اهواز دانشکده توانبخشی
2 فیزیوتراپی، توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران
3 گروه آمار و اپیدمیولوژی
4 فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
5 فیزیوتراپی
6 مرکز تحقیقات عضلانی_ اسکلتی دانشگاه علوم پزشکی اهواز، ایران
doi
10.22118/jsmj.2019.157849.1521چکیده
زمینه و هدف: کمردرد یکی از اختلالات اسکلتی عضلانی است که 80 درصد افراد در طول زندگی خود تجربه می کنند. تعادل و ثبات وضعیتی شرط لازم برای انجام فعالیت های روزمره و زندگی است. یکی از روش های کاربردی برای بررسی تعادل پویا و ثبات وضعیتی استفاده از دستگاه تعادلی بایودکس است. روش بررسی: دراین مطالعه که 24 فرد سالم و 24 فرد مبتلا به کمردرد مزمن اختصاصی شرکت داشتند ، شاخص های ثبات وضعیتی(APSI،MLSI،OSI) از طریق دستگاه بایودکس در وضعیت ایستاده بر روی یک پا بررسی شد. یافته ها: طبق نتایج مطالعه حاضر دوگروه در انحراف معیار متغیرهای شاخص ثبات وضعیتی مجموع و داخلی _ خارجی، تفاوت معنادار وجود داشته که نشان دهنده عملکردثباتی بهتر گروه سالم نسبت به گروه مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی در این دو جهت می باشد. نتیجه گیری: وجوداختلاف در صفحه فرونتال می تواند به علت نقش مهم عضلات ابداکتور هیپ درهنگام حفظ تعادل در وضعیت ایستاده بر روی یک پا و عملکردهای داینامیکی مانند راه رفتن باشد. عضله گلوتئوس مدیوس نقش ابداکتورهیپ و ثبات دهنده لگن در صفحه فرونتال را برعهده دارد. ازسوی دیگر براساس مطالعات گذشته ضعف عضله گلوتئوس مدیوس در افراد مبتلا به کمردردمزمن اختصاصی شایع می باشد، که وجود این موارد می تواند موید اختلاف معنادار در صفحه فرونتال باشد.