تعلیقیزاده محمد صبحی چلبی و تسخیر تبریز (993ق/ 1585م)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه تبریز
2 دانشیار دانشگاه تبریز
3 دانشجوی مقطع دکتری تاریخ ایران دورۀ اسلام دانشگاه تبریز
4 دانشیار دانشگاه تبریز
doi
10.22067/jhistory.2023.80454.1197چکیده
اوز دمیر زاده عثمان پاشا، وزیر اعظم چرکسیالاصل و فرماندۀ کل عساکر عثمانی در سال 993ق به دستور سلطان مراد سوم عثمانی با سپاهی انبوه به تبریز حمله کرد. او بهدلیل بیکفایتی و نقصان جسمی شاه صفوی و تفرقه و تشتت سران طوایف قزلباش و برتری کامل قوای عثمانی بر سپاه صفوی، توانست به وجهی نسبتاً آسان بر تبریز مسلط شود. بدین ترتیب تبریز، مهمترین شهر ایران آن روز برای مدتی قریب به دو دهه تحت تسلط عثمانیها قرار گرفت. واقعۀ شکست صفویان و تسخیر تبریز در منابع متعدد عثمانی باافتخار درج گردیده و در آثار بسیاری از مورخان آن دیار، چه متقدمین و چه متأخرین، انعکاس یافته است. ازجملۀ این آثار یکی هم مرادنامه یا تبریزیه از تعلیقیزاده محمد صبحی است. نویسندۀ این اثر خود در حمله به تبریز حضور داشته و برخی وقایع این لشکرکشی را ثبت کرده است. این مقاله از طریق بررسی آنچه در این اثر آمده، به پژوهش در احوال مردم تبریز بهعنوان شهری سقوط کرده که مورد غارت و کشتار واقع شده، پرداخته است. رویدادهای نوشته شده در تبریزیه بخشی از تاریخ اجتماعی ناگفتۀ مردم تبریز در مقطع زمانی فوق است. این تحقیق مبتنی بر شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی است و به روش کتابخانهای با تکیه بر منابع صفوی ـ عثمانی و نیز برخی آثار جدید فراهم آمده که نتیجۀ آن روشن شدن برخی از زوایای مکتوم اعمال عثمانیها در تبریز بعد از تسخیر آن و نیز شناخت دقیقتر فضای شهری تبریز و اخلاق و آداب ساکنان آن است.