«صور اسرافیل: از تمثیل تاریخ تا رستاخیز مردگان»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی فرهنگی، گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 استادیار گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استادیار گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22067/jhistory.2023.82033.1220چکیده
روزنامه صوراسرافیل چه در عنوان و چه در محتوا، روزنامه عصرِ انقلاب بود. این روزنامه با زبانی تمثیلی و نزدیک به حکمتِ عامیانه، همان گونه که از ناماش پیداست، پیام آور عصرِ تازهای شد. عصر مشروطه به تعبیرِ رسایِ «ناظم الاسلامِ کرمانی»، "عصر بیداری ایرانیان" از خواب غفلتِ چندین ساله بود. در انقلابِ مشروطه نگاه تمثیلی به زبان و زمان، دو عنصر اصلی این گسست بودند. در ساحتِ زمانی گویی فهمِ نظامِ عمودی سامانه جهانِ (نظمِ نمادین) گذشته به هم میریخت و پادشاه در کانون و نقطه مرکزی آن مورد شک و تردید قرار میگرفت. در ساختِ زبانی هم خوانشِ تمثیلی از جهان در تقابل با فهم نمادینِ آن قرار داشت. نگاه تمثیلی بنیامین به تاریخ، نظریه زبانی و زمانی او در کنارِ استعاره بیداری و رویابینی اش، به کار تحلیل و تفسیرِ رخدادِ انقلابی مشروطه میآید. این مقاله بنا دارد با بهره از نظریه تمثیلیِ بنیامین درباره تاریخ و قصه و حکایت، برخی نوشتههای روزنامه صوراسرافیل را از منظر خوانشِ تمثیلی رهاییبخش بررسی کند.