اثر تجویز درون صفاقی ویتامین ب3 (نیاسین) بر مدل افسردگی پس از زایمان در موش های سوری ماده بالغ

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی - دانشکده علوم - دانشگاه آزاد اسلامی - شهرستان ایذه - ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی جانوری- فیزیولوژی.گروه زیست شناسی جانوری-فیزیولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه، ایذه، ایران.

3 استادیار گروه آموزشی زیست شناسی.گروه آموزشی زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه، ایذه، ایران.

doi
10.22118/jsmj.2018.139112.1411
چکیده

زمینه و هدف: افسردگی پس از زایمان یک اختلال خلقی است که می‌تواند در طول یک سال پس از زایمان رخ دهد و مادر و حتی نوزاد را تحت تأثیر قرار دهد. داروهای ضدافسردگی به دلیل داشتن عوارض جانبی به ویژه در مادران شیرده، نگران کننده هستند. ویتامین ب3 بر سنتز سروتونین تأثیر دارد و عوارض جانبی برای مصرف مقادیر کم آن گزارش نشده است. بنابراین اثر تجویز نیاسین بر مدل افسردگی پس از زایمان در موش‌های سوری ماده طراحی و اجرا گردید. روش بررسی: در این تحقیق از 72 سر موش‌ سوری ماده بالغ نژاد NMARI استفاده شد. گروه‌های کنترل، افسرده درمان نشده (فقط دریافت پروژسترون)، چهار گروه‌ افسرده درمان شده‌ با دوز 25، 50، 100یا200 (mg/Kg) نیاسین برای یک روز و سه گروه افسرده درمان شده‌ با دوز25، 50 یا 100(mg/Kg) نیاسین برای 8 روز. در موش‌ها با تجویز5 (mg/Kg) پروژسترون به مدت 5 روز، افسردگی پس از زایمان مدل سازی شد. ارزیابی افسردگی با تست شنای اجباری در روز هشتم انجام شد. یافته‌ها: نیاسن در تک دوز50(mg/Kg)(002/0P=) و تجویز 8 روز از دوز50 (mg/Kg)(000/0P=)، سبب کاهش معنی-دار در مدت زمان بی‌حرکتی در آزمون شنای اجباری در موش‌های افسرده نسبت به موش‌های افسرده درمان نشده گردید. نتیجه گیری: تجویز پروژسترون سبب افزایش مدت بی‌حرکتی و القاء افسردگی در موش های سوری گردید. تجوز ویتامین ب3 در این روش سبب کاهش مدت زمان بی‌حرکتی در تست شنای اجباری شد. این یافته‌ها می‌توانند استفاده از ویتامین ب3 در کم کردن علایم افسردگی پس از زایمان را مورد توجه قرار دهند.