بررسی انتقادی آثار ابن حبیب، با تأکید بر المُنَمَّق و المُحَبَّر
نویسندگان
1 دانشیار، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ اسلام، گروه تاریخ دانشکده ادبیات دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22067/jhistory.2022.76811.1137چکیده
محمد بن حبیب از مورخان سدۀ سوم هجری است که دو اثر مهم وی المُنَمَّق فی أخبار قریش و المُحَبَّر از منابعی هستند که برای مطالعه و بررسی تاریخ پیش و صدر اسلام به کار میآیند. این پژوهش به بررسی و نقد دیدگاه نویسنده و این دو اثر بزرگ پرداخته است. نگرش انتقادی آثار ابن حبیب بهعنوان یک راوی مسلمان و همچنین آثار او بهعنوان روایتهایی که در تاریخ جاهلیت و اسلام موردتوجه هستند، به شناخت روش وی در تاریخنگاری اسلام کمک میکند.بررسیها نشان میدهد که ابن حبیب در تاریخ جاهلیت به سنتهای جاهلی مانند منافره و جار پرداخته و گزارشهایی آورده است. وی در تاریخ جاهلیت و اسلام نسبت به ثبتنام و نسب افراد و ابزارآلات و یا حیوانات (مانند اسب) دقت فراوانی داشته و گزارشهایی در این باره آورده که در دیگر منابع دیده نمیشود. فقدان نظم و انسجام در تدوین اخبار، همچنین روایات خلاصهوار از کاستیهای این دو اثر است. مهمترین نکته در تاریخنگاری وی، رعایت امانتداری و ارائه سلسله اسناد است، بهویژه در حوزه تاریخ جاهلیت که بیشتر مطالب خود را به استناد استاد خود ابن هشام ثبت کرده است. در نهایت نگارندگان این پژوهش در مورد مذهب ابن حبیب که به تشیع منسوب شده است، را با توجه به بررسیهای محتوایی آثار وی رد میکنند.