اثر تمرین درمانی در آب (با و بدون کینزیوتیپ) بر درد، ناتوانی، تعادل پایدار و کیفیت زندگی زنان مبتلا به سندروم درد کشککی-رانی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی.گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 دانشیار گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی.گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
3 استادیار گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی.گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22118/jsmj.2018.73410چکیده
زمینه و هدف: سندروم درد کشککی-رانی، یکی از رایجترین اختلالات عضلانی-اسکلتی زانو میباشد. در این مطالعه اثر سه روش تمرین درمانی در آب (با و بدون کینزیوتیپ)، بر درد، ناتوانی، تعادل پایدار و کیفیت زندگی زنان مبتلا بررسی شده است. روش بررسی: در تحقیق نیمهتجربی حاضر، 45 زن مبتلا، بهعنوان نمونه آماری انتخاب و تصادفاً در سه گروهِ تمرین درمانی در آب، تمرین درمانی در آب با کینزیوتیپ موقتی و تمرین درمانی در آب باکینزیوتیپ دایمی، قرار گرفتند. جهت سنجش درد، ناتوانی، کیفیت زندگی و تعادل پایدار به ترتیب از پرسشنامه مکگیل، پرسشنامه ونکورف، پرسشنامه شرنبورن و بایودکس استفاده گردید. جهت مقایسه میانگینها قبل و بعد از مداخله، از t-زوجی و جهت مقایسه میانگینها بین گروهها از آنوای یک-راهه استفاده گردید. سطح معناداری 004/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد، بین اختلاف میانگینهای پیشآزمون-پسآزمون در فاکتورهای درد، ناتوانی، تعادل ایستا و کیفیت زندگی بین سه گروه جز درد (002/0P=) تفاوت معناداری وجود نداشت. اما مقایسه پیشآزمون-پسآزمون، حاکی از معناداری کاهش درد (0001/0P=)، کاهش ناتوانی (0001/0P=) و افزایش کیفیت زندگی (0001/0P=) در هر سه گروه بود. شاخصهای تعادل در وضعیت چشم باز و چشم بسته بین پیشآزمون و پسآزمون در هر سه گروه تفاوت معناداری نداشت (004/0P>). نتیجه گیری: تمرین درمانی در آب با کینزیوتیپ طولانیمدت بر کاهش درد بیماران اثرگذار بود؛ و از آنجاییکه وجود درد روی کیفیت زندگی نقش مؤثری دارد بنابراین، احتمالاً، حرکت درمانی در آب با کینزیوتیپ را، میتوان بهعنوان روش مؤثرتری، در درمان مبتلایان توصیه نمود.