بررسی اقدامات مدیریتی شهری در برنامهریزیهای بازآفرینی زیرساختسبز (مطالعه موردی: لاهیجان)
نویسندگان
1 استادیارگروه شهرسازی، واحد قزوین ,دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی , قزوین، ایران
3 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی ، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی ,قزوین، ایران
4 دانشیار گروه شهرسازی، واحد قزوین،دانشگاه آزاد اسلامی, قزوین، ایران
doi
چکیده
مقدمه: مدیریت پایدار شهرها در زمینه حفظ و نگهداری زیرساختهای سبز موجود در آنها، میتواند علاوه بر ایجاد اکوسیستم فعال شهری، مزایای اجتماعی و اقتصادی را نیز برای شهر به ارمغان بیاورد. هدف از این مطالعه بهرهگیری از مولفههای پایدار زیرساخت سبز ، به منظور مسیریابی تقویت بعد اجتماعی در برنامههای مدیریتی بازآفرینی که به دنبال خود تقویت مولفه اقتصادی و زیستمحیطی را نیز در پی دارد میباشد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با ماهیت کاربردی است. این تحقیق با استفاده از روش دلفی و مصاحبه از گروه متخصص در مدیریت شهری و استخراج مقولههای محوری از آن، 3 معیار اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی را در نظر گرفته و زیرمعیارهایی متناسب هر شاخص، معرفی شدند. سپس با استفاده از روش مثلث سلسله مراتبی فولر، بر اساس تکرار معیارها و زیرمعیار مقایسه دو به دویی آنها انجام و وزن نهایی زیرمعیارها تعیین گردید. تحلیل پلیگن تیسن در نرم افزار Arc GIS به منظور بررسی نگاههای مدیریتی در سطح شهر در محدودههای 7 گانه تحت مدیریت بازآفرینی بهکار گرفته شده است. قلمرو جغرافیایی پژوهش شهر لاهیجان میباشد. یافته ها نشان میدهد معیار احیاء اجتماعی با نرمال 33/0 دارای بیشترین اهمیت و در رتبههای بعدی معیارهای اقتصادی با نرمال 17/. و زیستمحیطی با 5/0 قرار میگیرند. نق را میتوان نتیجه گیری: موثر توان مدیریتی صحیح برنامهریزی زیرساختهای سبز در ارتقاء حیات اجتماعی و به دنبال آن اقتصادی و زیستمحیطی از مولفه های اصلی بازافرینی پایدار میباشند. در پایان پیشنهادهای راهبردی برای افزایش استقبال اجتماعی و اقتصادی در محدودههای تحت مدیریت و احیا زیرساخت سبز شهر لاهیجان ارائه گردید.