رابطه کار با بازیهای رایانهای و سازگاری (آموزشی، عاطفی و اجتماعی) در نوجوانان
نویسندگان
1 هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبائی
3 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات کرمان
doi
چکیده
هدف کلی پژوهش حاضر، رابطه کار با بازیهای رایانهای و سازگاری (آموزشی، عاطفی و اجتماعی) در نوجوانانبود.نوع پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود که 200 نفر از دانشآموزان دختر و پسر دبیرستانی، پایه اول و دوم در آموزش و پرورش شهر تهران که در سال تحصیلی 93-92 مشغول به تحصیل بودند، با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته و پرسشنامه سازگاری نوجوانانبود. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (همبستگی و رگرسیون) استفاده شد. نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که: تأثیر کار با بازیهای رایانهای بر سازگاری اجتماعی هر چند مثبت است ولی تأثیرگذاری آن کم بوده و از نظر آماری معنادار نیست (005/0p>). بین کار با بازیهای رایانهای و سازگاری آموزشی ارتباط منفی وجود دارد ولی از نظر آماری معنادار نیست (005/0p>). بین کار با بازیهای رایانهای و سازگاری عاطفی ارتباط منفی وجود دارد ولی از نظر آماری معنادار نیست (005/0p>). نتایج تحقیق رابطه معنا داری را بین استفاده از فنآوریهای نوین و سازگاری دانشآموزان آشکار نکرد. و با توجه به منفی بودن جهت رابطه متغیرهای میزان سازگاری و کار با بازیهای رایانهای میتوان نتیجه گرفت که با افزایش مدت زمان استفاده از این بازیها شاهد کاهش سازگاری دانشآموزان خواهیم بود.