ارزیابی تأثیر طرحهای بهسازی و نوسازی در ارتقاء کیفیت زندگی شهری (مطالعه موردی: بافت فرسوده مرکزی شهر کرمانشاه)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور، ایران
doi
چکیده
مقدمه: بافت مرکزی شهر کرمانشاه به واسطه اجرای طرحهای بهسازی و نوسازی در طی دهه گذشته دچار تغییرات گستردهای شده است. تغییرات عمرانی مانند تعریض خیابان مدرس و تعریف پروژههای محرک بازآفرینی شهری در طول این خیابان منجر به تغییر بافت اجتماعی و منظر شهری شده است و بر این اساس کیفیت زندگی تابعی از فرایندهای بهسازی و نوسازی محسوب میشود.هدف: این پژوهش با هدف ارزیابی و سنجش اثرات اجرای طرحهای بهسازی و نوسازی در ارتقاء کیفیت زندگی ساکنین بافتهای فرسوده در بافت مرکزی شهر کرمانشاه صورت گرفته است.روششناسی: روش پژوهش مقاله حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی بوده است. برای گردآوری دادهها از روشهای اسنادی و پیمایشی(مشاهده، مصاحبه، نظرسنجی و پرسشنامه) استفاده شد. روش تجزیه و تحلیل دادهها آزمون t تک نمونهای بوده است، جامعه آماری این تحقیق کلیه ساکنین بافتهای فرسوده شهر کرمانشاه بوده که از طریق فرمول کوکران نمونهای حدود 200 نفر به عنوان مشارکتکننده انتخاب شدند.قلمرو جغرافیایی: بافت مرکزی شهر کرمانشاه، غرب ایران.یافتهها: نتایج ارزیابی شاخصهای مختلف طرح بهسازی و نوسازی در ارتقاء کیفیت زندگی شهری بافت فرسوده شهر کرمانشاه با استفاده از آزمون تی تست تک نمونهای نشان داد که مقادیر به دست آمده کوچکتر از حد استاندارد است. در مجموع میزان تأثیر شاخصهای مختلف طرح بهسازی و نوسازی در ارتقاء کیفیت زندگی ساکنین بافت فرسوده کرمانشاه، برابر 63/2 به دست آمد که در سطح آلفای 05/0 معنادار است؛ بنابراین با سطح اطمینان 95/0 میتوان پذیرفت که از نظر ساکنین، طرح بهسازی و نوسازی نقش کمی در ارتقاء کیفیت زندگی ساکنین داشته است. ارزیابی شاخصها نشان داد که تأثیر شاخصهای کالبدی با 97/2 شاخصهای اقتصادی با 8/2 و شاخصهای زیستمحیطی با میانگین 57/2 به ترتیب بیشترین تأثیر را در ارتقاء کیفیت زندگی و محیطی ساکنین داشتهاند.نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان داد که اجرای طرحهای بهسازی و نوسازی اثر کمی در کیفیت زندگی ساکنین داشته است. این طرحها بیشترین تأثیر بر شاخصهای کالبدی داشته و سایر شاخصهای اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی و زیست محیطی تأثیر کمتری از اجرای آنها داشتهاند. از اینرو بایستی توجه نمود که بهسازی و نوسازی صرفاً یک امر کالبدی نبوده و علاوه بر موضوعات کالبدی به موضوعات اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی نیز توجه نمود.