واکاوی آرای مفسّران در تفسیر فراز قرآنی «تُخرج الحیّ من المیّت» و کاربست آن در امید به رویشهای انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 مدرس حوزه و دانشگاه
doi
10.22034/ksiu.2022.1109چکیده
آرای مفسّران دربارۀ إخراج موجود جاندار از موجود بیجان، مختلف است؛ یکی از نظریات، تفسیر آیه به ولادت مؤمن از صلب کافر است که با تقویت آن، استناد به این آیه در مباحث فلسفۀ نظری تاریخ ممکن میشود. هدف: هدف از نگارش این مقاله، مطالعۀ تفسیری فراز «تُخرج الحیّ من المیّت» در آیۀ 27 سورۀ آل عمران، به عنوان مستندی برای امید به رویشهای انقلاب اسلامی بود. روش: در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانهای، به تفسیر اجتهادی و رواییِ کریمۀ مدّ نظر پرداخته شد. یافتهها: اگر حیات ایمانی، معنای انحصاری حیات در کلمات «حیّ» و «میّت»، نباشد، قدر متیقّن از معنای جامع حیات به نحو مشترک معنوی است و پدید آوردن افراد مؤمن از نسل افراد کافر، معنای صحیحی از «إخراج» است که با توجه به استمرار این فعل الهی، میتوان گفت یکی از سنّتهای مطلق خداوند در فلسفۀ نظری تاریخ، رویش مؤمنان از صلب کفّار است. نتیجهگیری: با توجه به مقدمهساز دانستن انقلاب اسلامی ایران نسبت به انقلاب مهدوی و تطبیق ولادت مؤمن از نسل کافر بر رویشهای انقلاب، کاربست این تفسیر، امید داشتن به رویشهای انقلاب اسلامی، با وجود ریزشهای انقلاب در نسل فوقانی است.
