بررسی اثر 12 هفته تمرینات شنا بر میزان مقاومت به انسولین و سطح پلاسمایی آپلین در زنان سالمند مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 استادیار گروه تربیت بدنی.گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آبادان، آبادان، ایران.

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آبادان ، آبادان ، ایران

3 استادیار گروه تربیت بدنی.گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آبادان، آبادان، ایران.

doi
10.22118/jsmj.2018.66483
چکیده

زمینه و هدف: سالمندی و سبک زندگی کم تحرک از ریسک فاکتورهای دیابت نوع دو می باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر دوازده هفته تمرین شنا بر مقاومت انسولین و سطح آپلین پلاسمای  زنان سالمند مبتلا به دیابت نوع  دو بود. روش بررسی: در تحقیق حاضر 30 زن سالمند مبتلا به دیابت  نوع دو به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به ترتیب به دو گروه تمرین شنا و کنترل تقسیم شدند. تمرین شنا به مدت 12 هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه تمرین با شدت های 70-50 درصد ضربان قلب ذخیره انجام شد. نمونه گیری ها قبل و پس از دوره تحقیق به صورت ناشتا  گردآوری شد.  جهت از آزمون های پارامتریک تی وابسته و مستقل در سطح معنی داری 05/0 ≥ P  با استفاده از نرم افزار  SPSS نسخه 22 جهت تجزیه و تحلیل آماری نتایج استفاده شد. یافته ها: پس از دوره تمرین کاهش معنی داری در مقاومت به انسولین (001/0 > P)، HbA1c (001/0 > P) و اپلین پلاسما (011/0 > P) در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل مشاهده شد . نتیجه گیری: یافته های تحقیق حاضر نشان داد که تمرینات شنا موجب بهبود حساسیت به انسولین و کاهش  سطح اپلین در زنان سالمند مبتلا به دیابت نوع  دو می باشد.