ارزیابی توانایی پرورش خلّاقیّت فعالیتهای یاددهی- یادگیری دروس معارف اسلامی در روش تدریس مبتنی بر سخنرانی و مبتنی بر نیازها (مطالعه موردی: دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر)
نویسندگان
1 گروه معارف اسلامی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
2 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر
3 کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر.
doi
10.22034/ksiu.2022.1111چکیده
هدف: هدف از انجام این پژوهش، ارزیابی میزان توانایی پرورش خلّاقیّت فعالیتهای یاددهی- یادگیری دروس معارف اسلامی در روشهای تدریس مبتنی بر سخنرانی و نیازها بود. روش : روش پژوهش از نوع پیمایشی بود. حجم نمونه 300 نفر به روش نمونهگیری تصادفی بود. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی فعالیت یاددهی، یادگیری دروس معارف اسلامی بر اساس میزان توجه به پرورش خلاقیّت بود. ضریب پایایی پرسشنامه 83/0 بهدست آمد. دادهها با استفاده از روش آماری آزمون تی و با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها : یافتهها نشان داد که میانگین دیدگاه دانشجویان در ارزیابی میزان توجه به پرورش خلاقیت در فعالیتهای یاددهی مبتنی بر سخنرانی 98/14، فعالیتهای یادگیری مبتنی بر سخنرانی 91/17، میباشد؛ همچنین میانگین دیدگاه دانشجویان در ارزیابی میزان توجه به پرورش خلاقیت در فعالیتهای یاددهی مبتنی بر نیازها، 92/23 و در فعالیتهای یادگیری مبتنی بر نیازها 99/13 میباشد. نتیجه گیری: در نتیجه میتوان گفت استفاده از روشهای یاددهی مبتنی بر نیازها در دروس معارف اسلامی، نسبت به سایر روشها میانگین بیشتری در توجه به پرورش خلاقیت دانشجویان دارد و بر همین اساس پیشنهاد میشود اساتید معارف در فرایند یاددهی یادگیری از همین روش در تدریس که تا حدود زیادی حواس پنجگانه در یادگیری را درگیر میکند، استفاده نمایند.