تبارشناسی خاندان کامکار: کارگزاران خراسان در سدۀ سوم و چهارم هجری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

2 استاد ادبیات عرب دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استاد گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

doi
10.22067/jhistory.2021.40898.88821
چکیده

کامکاران از خاندان‌های ایرانی سده‌های نخستین هجری و از دهقانان بنام خراسان بودند (حدود 31ـ309ق). نام این خاندان برگرفته و منتسب به کامکار، دهقان مروی و از فرزندان یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی (632ـ651م)، است. برخی از اعضای این خاندان در دستگاه حکومتی طاهریان (205ـ259ق)، صفاریان (247ـ393ق) و سامانیان (261ـ395ق) جایگاه و مناصبی داشته‌اند. در پژوهش حاضر به روش توصیفی ـ تحلیلی به معرفی آنان و مناصب کشوری و لشگری ایشان پرداخته خواهد شد. این خاندان امارت بخش‌هایی از خراسان و فرماندهی لشکر امرای خراسان را بر عهده داشتند. معروف‌ترین شخصیت این خاندان، احمد بن سهل بن هاشم (د.307ق) بود. پدر و برادران او نیز دبیر و منجم بودند. این خاندان علاوه بر نقش سیاسی ـ نظامی، با حمایت از ادبا و دانشمندان در ماندگاری علم و فرهنگ ایران نیز مؤثر بودند.